แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
8 พฤษภาคม 2021, 19:36 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ๑๗๘ ถูกทิ้ง..เจ็บใจมาก  (อ่าน 5024 ครั้ง)
bbb
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 1


« เมื่อ: 5 สิงหาคม 2008, 16:07 »

เรากับแฟน เป็นเพื่อนกัน ไม่ใช่เพื่อนสนิทหรอกค่ะ แต่ก็เคยเห็นหน้าค่าตากัน คุยกันบ้างที่ รร.
ก็ดูเป็นคนดี

ผ่านไป 10 ปี อยู่ดีๆ ที่บ้านเค้าก็เชียร์ให้มาจีบเรา

เราก็อยู่ในช่วงเปลี่ยนงาน เหงา ไม่มีใครก็ตกลงคบกัน


คำพูดแต่ละอย่างทำเอาฝันเฟื่องเลยค่ะ กะว่าจะแต่งงานกะเราแน่แล้วขขนาดคบกันไม่กี่เดือนพาเราไปหาพ่อแม่พี่น้อง

แรกๆเราก็งไม่ได้คิดมาก  เพราะรู้สึกว่าดีแต่คำพูด ไม่เคยเอาใจใส่จริงจังซัก

ชอบโทรคุยกับแฟนเก่า

เราก็น้อยใจ เคยขอเลิกหลายครั้ง เค้าก็มาขอคืนดีตลอด แต่ไม่เคยปรับปรุงตัว


(คือ จริงๆ เค้าอาจจะไม่ได้รักเราไงคะ เลยไม่ได้อยากจะเอาใจใส่)

ล่าสุด งอนกัน

เค้าก็ขอเลิกเลย


บอกว่า จะคบไปเรื่อยๆก็ได้นะ แต่ไม่ได้รักเราแล้ว


เรางี้จุกอก  เพราะวันที่พูดนี่ คือ2 วันหลังจากที่บอกรักเรา บอกว่าอยากอยู่กับเราจนแก่(คือ พลาดไปแล้วด้วยค่ะ 1 อาทิตย์ก่อนหน้าที่จะถูกทิ้ง)

เรารู้สึกผิดมากๆ ผิดต่อพ่อแม่ ที่ไว้ใจคนผิด  เจ็บใจที่ใจอ่อนยอมให้คืนดีกับเค้าก่อนหน้านี้
คิดวนเวียนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ว่า ถ้าเราเลิกไปซะตอนนั้น เราก็ไม่ต้องพลาด
 รู้สึกโง่ที่เค้าก็ทำให้เห็นตั้งแต่แรกว่าเค้าไม่ได้รักเราจริงๆ เราก็ยังหลอกตัวเอง จนพลาดท่า

รู้สึกผิดต่อพ่อแม่ ที่เตือนแล้วเตือนอีก ว่าอย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้


เข้ามาอ่านในนี้ก็รู้สึกดีขึ้นค่ะ แต่ไม่รู้ซิ อยากระบายมากๆ เป็นเรื่องที่บอกใครไม่ได้เลย ทรมานมากๆค่ะ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 5 สิงหาคม 2008, 16:09 โดย star4life » บันทึกการเข้า
mayrin
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 201


« ตอบ #1 เมื่อ: 5 สิงหาคม 2008, 16:54 »


ระหว่างเราและเขา
เขาเป็นฝ่ายผิดพลาดมากกว่า
เพราะสูญเสียคนที่รักและจริงใจกับเขา
ทิ้งสิ่งสูงค่าที่ได้ครอบครอง

ขณะที่เราได้พบ ได้รู้ ได้เห็น
เลิกคบผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง
ที่ไม่ได้มีค่าคู่ควรแก่ความรักของเรา

เจ็บใจ เพราะเอาใจไปเปิดรับของมีคม
เมื่อรู้ชัดว่า สิ่งใดมีโทษ เป็นภัยแก่ตน
ก็ควรพาตัวและพาใจออกให้ไกลห่าง

เมื่อมีครั้งที่หนึ่ง ก็มักจะมีครั้งที่สองสามตามมา
จนกว่าเขาจะอิ่มเอมเบื่อหน่าย
ถ้าเราใจอ่อนต่อคำงอนง้อเว้าวอน
อันเหมือนปลายลิ้นที่ซ่อนมีดไว้
ก็จะต้องเจ็บใจ ซ้ำไปซ้ำมา

ดังนั้น ป้องตัว ป้องกันใจของเราไว้ให้หนักแน่น
ผู้ชายบางคนสามารถยอมทำได้ทุกอย่าง
พูดได้สัญญาสาบานได้ทุกอย่าง
เพียงเพื่อชนะ และได้ในสิ่งที่ตนประสงค์

บันทึกการเข้า
aston27
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 261


« ตอบ #2 เมื่อ: 5 สิงหาคม 2008, 20:04 »

 
ผมมีสูตรลับเวลาตัดสินใจอะไรพลาดไปทุกครั้งว่า.. เราจ่ายไป เป็นค่าวิชาน่ะ

เวลาเสียอะไรไปอย่างหนึ่ง ให้หันมามองด้านที่เรา "ได้" บ้าง
ถึงจะไม่ทำให้สบายใจในฉับพลัน แต่ก็จะช่วยให้ทุกข์น้อยลง

คือของบางอย่าง มันเรียนกันไม่ได้ด้วยการฟัง หรืออ่าน
มันต้อง "โดน" เข้ากับตัวเองแบบนี้ รับรองจำไปจนตาย

คุณสามารถนั่งเจ็บใจไปอีกห้าปีก็ได้นะ แต่ผมไม่แนะนำหรอก
เพราะจะเจ็บใจอีกร้อยปี คุณก็เรียกสิ่งที่ผ่านเลยไปแล้ว คืนมาไม่ได้

ผมมีสุภาษิตลิเกๆอันหนึ่ง อยากให้คุณท่องไว้
"อดีตคือลมตด อนาคตคือความฝัน ปัจจุบันคือความจริง"

ถ้าไม่คิดฟุ้งซ่านมาก มีสติรู้สึกตัวอยู่กับปัจจุบันไปทีละขณะจิต
เราจะเห็นเองว่า เรื่องร้ายๆในชีวิตมันก็เหมือนตดเหม็นๆหอบนึง

ถ้าอดทนหน่อย อึดๆไว้ กลั้นใจสักนิด อย่าคิดมาก เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ถ้าไปกักตัวเองให้หมกมุ่นกับความคิดเรื่องนี้ ก็เหมือนขังตัวเองไว้ในกล่องมิดชิดที่มีตดอยู่ข้างใน

แต่ถ้าเปิดใจออกไปดูโลกข้างนอกแบบคนมีชีวิตปกติ เผลอแผล่บเดียว มันก็หายเหม็นแล้ว

ผมว่าเราเลิกพูดเรื่องตดดีกว่า ผมชักเหม็นๆขึ้นมาตะหงิดๆ 

น้องสาวผมคนนึง ตอนเธอเลิกกับแฟนมาหมาดๆ เธอก็แย่ๆพอๆกันกับคุณนี่แหละ
ผมสอนบอกว่า.. คนเราเวลามีทุกข์เยอะๆเนี่ย ปฏิบัติธรรมก้าวหน้าไวมากนะเธอ

เพราะเราจะเห็นกระบวนการตั้งแต่จิตมันหลงไปคิดซ้ำเรื่องเดิม
คิดแล้วก็เกิดทุกข์ กอดทุกข์ แต่ก็เกลียดทุกข์  ดิ้นอยากแก้อดีต ดิ้นอยากหายทุกข์
ดิ้นพอหมดแรง ก็เลิกดิ้น ก็คลายทุกข์ลง

แล้วพอกลับมาคิดใหม่ก็เริ่มทุกข์ใหม่ กอดทุกข์ใหม่ เกลียดทุกข์ใหม่ ดิ้นใหม่
วนไปมาเป็นวงจรอุบาทว์ จนกว่าจะชิน หรือไม่ก็ฉลาดขึ้นนั่นแหละ

แต่บอกเท่าไหร่ ก็ไม่ยอมเชื่อ บอกให้ตั้งสติ เอาสติไปรู้ลมหายใจเข้าออก
หายใจให้สบาย นับ 1-2 -1-2 -1-2 พอสงบแล้วจิตมันแว่บไปคิดก็รู้
รู้แล้วกลับมานับต่อ แล้วคอยสังเกตจิตใจตัวเองอีก

จิตเป็นยังไง รู้ว่าเป็นอย่างนั้น รู้ลงปัจจุบัน รู้อย่างที่จิตเป็น รู้แล้วไม่แทรกแซง

ที่ให้อยู่กับลม แล้วคอยรู้จิต เพื่อจะให้เห็นว่า จิตมันบังคับไม่ได้
มันมีทุกข์บีบคั้น มันไม่ใช่ของคงที่ แต่เป็นของที่ผันผวนเปลี่ยนแปลง

มันทุกข์ ชั่วครั้งชั่วคราว แล้วก็หายไป
มันสุขชั่วครั้ง ชั่วคราว แล้วก็เปลี่ยนเป็นเฉยๆ หรือไม่ก็ทุกข์ใหม่

แล้วจะดิ้นหนีทุกข์ไปทำไม เพราะไม่ต้องทำอะไร แค่มีสติ
ช้าเร็ว มันก็ไปของมันเองอยู่แล้ว

จิตมันจะสุข มันจะทุกข์ มันก็เป็นเพราะมีเหตุ มีปัจจัย
ไม่ใช่เพราะคุณอยากหรือไม่อยาก ไม่ใช่เพราะคุณชอบหรือไม่ชอบ

บอกไปตั้งนานไม่ยักกะยอมเชื่อ พอวันนี้ไปทำตามที่ผมสอนอยู่ที่ทำงาน
แล้วเมล์มาสารภาพว่า เห็นจริงอย่างที่ผมบอกแล้ว

ไม่รู้ช่วยอะไรคุณได้ไหม ผมปลอบใจแบบโลกๆไม่ค่อยเป็น
ผมไม่ชอบวิธีโอ๋มาก  เพราะโอ๋แล้วคุณกลับจะอ่อนแอกว่าเดิม

เชื่อผมเถอะ .. คุณทุกข์ไม่ได้มากไปกว่าที่คุณคิดหรอก
คิดมาก ทุกข์มาก คิดน้อย ก็ทุกข์น้อย

แต่ห้ามจิตคิด ห้ามไม่ได้ ทำได้แค่ "รู้ทัน" ว่าจิตคิดนะ

เคยมีคนบอกว่า ผมใจร้าย จะสอนคนว่ายน้ำ เล่นโยนลงน้ำเลย

ผมบอกว่า.. อ้าว..  ก็ตอนนี้เท่าที่เห็น เขาก็จมอยู่ในน้ำอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
แล้วผมไม่ได้สอนให้เขาว่ายน้ำหรอก ผมสอนให้เขาขึ้นจากน้ำต่างหาก 

น้ำไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือเราตกน้ำแล้วไม่ยอมปีนขึ้นฝั่ง
แล้วมัวแต่บ่นว่า เหนื่อย หนาว

ขึ้นมาเถอะคุณ 
 
บันทึกการเข้า
Supranee
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 88


« ตอบ #3 เมื่อ: 6 สิงหาคม 2008, 23:06 »

อ้างถึง
ผมบอกว่า.. อ้าว..  ก็ตอนนี้เท่าที่เห็น เขาก็จมอยู่ในน้ำอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
แล้วผมไม่ได้สอนให้เขาว่ายน้ำหรอก ผมสอนให้เขาขึ้นจากน้ำต่างหาก 

น้ำไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือเราตกน้ำแล้วไม่ยอมปีนขึ้นฝั่ง
แล้วมัวแต่บ่นว่า เหนื่อย หนาว


สาธุค่ะ  
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!