แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
16 กุมภาพันธ์ 2019, 20:58 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: อนุโมทนากับทีมงานครับ  (อ่าน 5860 ครั้ง)
LoneWolve
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 3


« เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2008, 17:05 »

ขออนุโมทนากับทีมงานที่ร่วมมือกันสร้างสรรค์สิ่งดีๆอย่างนี้ขึ้นมาครับ

ขอโทษที่อาจจะเปลืองพื้นที่ในบอร์ดมาอนุโมทนาหน่อยนะครับ แหะๆ

ไหนๆแล้ว ก็จะขอแชร์ประสบการณ์ (แถวบ้านเรียกว่าบ่น) ให้อ่านกันหน่อยแล้วกันครับ

สำหรับผมแล้ว สิ่งที่ทำให้ผมเข้ามาสนใจศึกษาธรรมะ ปฏิบัติธรรมอย่างจริงๆจังๆ มันก็เริ่มมาจากการผิดหวังในความรักนั่นเอง
เป็นเวลากว่า 3 ปีแล้ว ตั้งแต่ที่ผมผิดหวังครั้งนั้น ความรู้สึกครั้งนั้นมันมืดมน ชีวิตไร้จุดยืนจริงๆ คิดอะไร ทำอะไร ก็ไม่วายจะต้องไปคิดถึงหน้าคนที่ตัวเองชอบ คิดอยากจะให้เขาเป็นของเราดังใจ
เป็นบุญของผมอยู่อย่างหนึ่งคือ ก่อนหน้าที่ผมจะผิดหวังนั้น ผมก็พอที่จะได้เรียนรู้เรื่องธรรมะ การเจริญสติ ได้พบอาจารย์ผู้แนะแนวทางมาบ้าง แต่การปฏิบัติและทิฎฐิก็ยังไม่เข้าร่องเข้ารอยเท่าไหร่ เลยพลาดท่าอกหักได้
ได้มาอ่าน "ทางนฤพาน" ของคุณดังตฤณในภายหลังรู้สึกตัวเองเหมือน "มติ" ตอนที่อกหักจาก "แพตรี" ครับ ความรู้สึกว่า ตัวเองก็เป็นผู้รู้ธรรม แต่กลับเสียท่าให้กับความรักได้อยู่ ต้องเสียน้ำตาให้กับมันได้อยู่
มาย้อนกลับดูตอนนี้ ผมต้องถือว่าช่วงนั้นเป็นจุดเปลี่ยนที่ยิ่งใหญ่ของชีวิตผมจริงๆ คือว่า ตอนนั้นผมมองคนที่ผมชอบเป็นคนที่ดีมากๆ งามทั้งกายและใจ โดยเฉพาะน้ำใจของเธอ ผมรู้สึกว่าหาได้ยากจริงๆ หลังจากที่ผมผิดหวังจากเธอไปแล้ว ในห้วงแห่งความผิดหวังผมก็ยังคิดว่าจะมีทางไหนบ้าง ที่ผมจะยังสร้างโอกาสได้ใกล้ชิดเธอได้อยู่ หรือเมื่อเธอผิดหวังจากคนที่เธอชอบได้แล้ว เธอจะหันกลับมามองเห็นผมบ้าง
ในตอนนั้นผมคิดถึงคำของคุณดังตฤณที่ว่า (อาจจะอ้างอิงไม่ถูกต้องซะทีเดียว แต่ในความคิดของผมขณะนั้นเป็นอย่างนี้ครับ) "คนสองคนจะมีความรู้สึกผูกพันกันได้ดีนั้น ปัญญา, ศรัทธา จะต้องเสมอกัน อนึ่ง กรรมที่เราทำไว้ดีแล้ว ย่อมชักนำสิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต" ผมก็คิดว่าถ้าผมปรับเปลี่ยนตัวเองจากการเป็นคนใจด้านชาให้มีเมตตามากขึ้น เข้าทางเดินเส้นเดียวกับเขาแล้ว ซักวันหนึ่งผมกับเขาก็จะต้องมาได้เจอกันอีกบนทางเส้นนั้น นั่นเป็นจุดเริ่มต้นจุดหนึ่งของผมที่คิดเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสพัฒนาตัวเอง โดยมีจุดหมายตอนนั้น ลึกๆคือจะได้เป็นคนใกล้ชิดเขา
(ที่ข้างบนอ้างถึงคุณดังตฤณ เพราะก่อนที่ผมจะอกหัก ก็พอจะได้อ่านผลงานของคุณดังตฤณมาบ้างเหมือนกัน ซึ่งคนที่แนะนำผมก็คือเธอคนนั้นนั่นแหละ )
หลังจากนั้นผมก็เข้ามาศึกษาธรรมะอย่างจริงๆจังๆ สนใจที่จะปฏิบัติเป็นจริงเป็นจังมากขึ้น เพื่อเป็นวัคซีนป้องกันไม่ให้ใจพลาดท่าเหมือนครั้งก่อนอีก ระหว่างที่ฝึก ใจก็ยังคอยพะวงปรุงแต่งไปหาเขาอยู่อีก เป็นเวลา 1 ปีกว่าถึงจะเข้าใจว่าใจมันปรุงแต่งไปหาเขา ไม่ใช่ว่าลืมไม่ลง แต่ปรุงแต่งบ่อยไปหน่อยเท่านั้นเอง
ในช่วงสามปีที่ผ่านมานี้ผมก็สังเกตเห็นอะไรหลายๆอย่างทั้งในใจของตัวเองและนิสัยของเธอคนนั้น ผมเรียนรู้ว่า
1. จิตใจของคนเราไม่ได้คงที่จริงๆ วันหนึ่งสุข วันหนึ่งทุกข์ ที่คิดจะให้มันเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งตลอดไป มันเป็นไปไม่ได้ มันหลอกตัวเอง มันปรุงแต่ง ครั้งหนึ่งเคยเสียใจมากๆ แต่วันนี้มันไม่มีแล้ว
2. ที่เคยเห็นว่าเธอดีมากๆ ก็หายไป เธอไม่ใช่คนเพอร์เฟ็กต์อย่างที่คิด จากที่ค่อยๆดู ได้สังเกตการกระทำเธอหลายๆอย่าง ยังมีสิ่งที่ไม่ดีอยู่อีกเยอะเหมือนกัน เหนือสิ่งอื่นใด พอลองมาคิดว่าถ้าวันนี้ผมได้เป็นแฟนกับเธอจริงๆ ผมคิดว่านิสัยเราคงจะเข้ากันไม่ได้ในหลายๆอย่าง และคงจะไม่สวยหรูเหมือนที่เคยฝันกลางวันไว้
ทุกวันนี้ผมกับเธอก็ยังเจอกันอยู่และเราเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน เธอมีแฟนแล้ว หลังๆนี้เธอก็ยังโทรมาชวนผมไปวัดที่ผมเป็นลูกศิษย์อยู่ บางทีก็ไปกันสองคน บางทีก็ชวนน้องคนอื่นไปด้วย แต่แฟนเธอยังไม่เคยไปด้วยเลย (แฟนเธอก็น้องชมรมผม ผมก็รู้จักดีอยู่ เธอกับแฟนก็ไปทำบุญวัดอื่นด้วยกันอยู่บ้าง แต่วัดที่ผมเป็นลูกศิษย์ค่อนข้างไกล และต้องตื่นเช้าซักหน่อย ถ้าอยากจะไปถวายภัตตาหาร แฟนเธอขี้เกียจตื่น เลยไม่ไปด้วย ) และบางครั้งเธอก็จะขอคำปรึกษาเกี่ยวกับธรรมะ การทำบุญ หรือครูบาอาจารย์ กับผมอยู่ (รู้สึกว่าผมจะนำหน้าเธอไปซะแล้ว )
ในส่วนความรู้สึกผมก็ไม่ได้คิดแล้วว่าจะอยากได้เป็นแฟนกับเธออีก ถึงจะยังหวังอยู่ลึกๆว่าซักวันจะเจอคนที่ถูกใจ ที่อยากจีบอีก (หลังจากที่ไม่ได้จีบใครมาสามปี) แต่ใจของผมมันก็สบายๆ ไม่มีก็ดีไม่ต้องมีอะไรผูกมัด ให้มีห่วงให้วุ่นวาย ถ้าจะมีมันก็จะได้ความหวามใจ แต่ทุกครั้งที่คิดจะมี ก็จะเกิดความกลัวจะไม่หลุดจากสังสารวัฎซะแล้ว
ในอนาคตอันใกล้ อีกไม่กี่วัน ไม่น่าจะเกินหนึ่งเดือน ผมก็จะไปบวชแล้วครับ แหะๆ ไม่รู้ตกใจกันรึเปล่า เพิ่งได้เจอกันกระทู้เดียวก็จะไปบวชซะแล้ว ครั้งนี้ผมคิดว่าจะอาศัยร่มกาสาวพัตรเป็นเครื่องช่วยในการปฏิบัติดู อยากจะบวชซักหนึ่งปีน่ะครับ คาดว่าคงจะได้อะไรมากมายจากการบวชครั้งนี้ ถ้ามีโอกาสและไม่ลืม สึกมาแล้วจะเข้ามาคุยด้วยอีกครับ

สุดท้ายนี้ผมก็ขออนุโมทนาบุญกับทีมงานทุกท่านอีกครั้ง หวังว่าความตั้งใจของทีมงานครั้งนี้ จะได้สร้างประโยชน์กับญาติธรรมทุกท่านเป็นวงกว้าง สมความปรารถนา  ขอความเจริญทั้งหลายจงมีแก่ทีมงานผู้มีใจจริงทุกท่านครับ_/\_
บันทึกการเข้า
Aims
คิดดี...พูดดี...ทำดี
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 587



« ตอบ #1 เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2008, 17:17 »

ขออนุโมทนาบุญล่วงหน้านะคะ 

ตัวดิฉันเองถ้าเป็นชายก็คงอยากไปบวชสักครั้งหนึ่งเหมือนกันค่ะ 

ขอให้เจริญในธรรมยิ่งๆ ขึ้นไปนะคะ 
บันทึกการเข้า

นโม วิมุตฺตานํ นโม วิมุตฺติยา     
ขอนอบน้อมแด่ท่านผู้หลุดพ้นแล้ว
ขอนอบน้อมแด่วิมุตติธรรมของท่านผู้หลุดพ้นแล้ว


     

"...ชีวิตนี้น้อยนัก  แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก
เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ  เป็นทางแยก
จะไปสูงไปต่ำ จะไปดีไปร้าย
เลือกได้ในชีวิตนี้เท่านั้น พึงสำนึกข้อนี้ให้จงดี
แล้วจงเลือกเถิด  เลือกให้ดีเถิด..."


จาก "ชีวิตนี้น้อยนัก"
พระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก
แสงเก้า
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 165



เว็บไซต์
« ตอบ #2 เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2008, 17:57 »

สวัสดีครับ คุณ LoneWolve

ขอบคุณมากๆ ที่เข้ามาเล่าประสบการณ์ให้พวกเราฟังครับ 

เรื่องของคุณน่าสนใจมาก อ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆ และน่าจะเป็นประโยชน์กับอีกหลายๆคน
ที่มีปัญหาด้านความรักอยู่ และกำลังหันมาหาที่พึ่งอันสงบสุข และแก้ทุกข์ได้จริงอย่างธรรมะ

ขออนุโมทนาบุญกับคุณล่วงหน้าที่กำลังจะมีโอกาสไปอุปสมบท อยู่ในบวรของพระพุทธศาสนานะครับ

ยังไงถ้ามีโอกาส อย่าลืมเข้ามาเล่าประสบการณ์จากการบวชให้พวกเราฟังอีกนะครับ 

ขออนุโมทนาอีกรอบ และขอให้เจริญในธรรมครับ
 
บันทึกการเข้า

หลวงพ่อจะไปอยู่กับพระพุทธเจ้า ถ้าเอ็งอยากจะไปอยู่กับหลวงพ่อ อยู่กับพระพุทธเจ้า ก็ทำลาย"ความรู้สึก" ให้หมดเสีย ใช้ "สติ" นั่นแหละ กอปรกับความเพียรไม่ท้อถอย สักวันหนึ่งเอ็งจะค้นพบความจริง ก็ไปอยู่ด้วยกัน ไม่ต้องเกิด ไม่ต้องแก่ ไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องตาย เท่านั้นเองหรอก - หลวงพ่อประสิทธิ์ ถาวโร วัดถ้ำยายปริก
Supranee
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 88


« ตอบ #3 เมื่อ: 12 กุมภาพันธ์ 2008, 01:43 »

   :smile:ขออนุโมทนาบุญที่คุณ LoneWolve จะบวชด้วยอีกคนค่ะ ขอให้เจริญในธรรมยิ่งๆ ขึ้นไปค่ะ

ยินดีเสมอที่พบว่าผู้อ่านเว็บของเราลาบวชนะเนี่ย แสดงว่าแสงดาวส่องทางเริ่มจะสว่างขึ้นแล้วนะ

เมื่อลาสิกขาแล้วเข้ามาทักทายกันอีกนะคะ  ผู้ที่ได้รับความทุกข์จากความรักก็คงยังมีต่อไปไม่ขาดสาย แสงดาวก็จะอยู่ส่องทางให้ความหวังต่อไป...
บันทึกการเข้า
sittnn
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 185



« ตอบ #4 เมื่อ: 12 กุมภาพันธ์ 2008, 02:17 »

ขออนุโมทนากับคุณ LoneWolve ด้วยครับ 
บันทึกการเข้า

เมื่อบุคคลเอาจิตใจค้นคว้าพิจารณาไปทั่วทิศ
ย่อมไม่เห็นใครเป็นที่รักยิ่งไปกว่าตนเอง

ในที่ใดๆ ก็ตาม ตนนั้นแหละเป็นที่รักอย่างมาก ผู้อื่นก็เช่นกัน
ฉะนั้น ผู้ที่รักตนไม่ควรเบียดเบียนผู้อื่น แม้กระทั่งมด ปลวก
Yaowalak
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 183

~ทุกสิ่งล้วนชั่วคราว~


« ตอบ #5 เมื่อ: 12 กุมภาพันธ์ 2008, 20:29 »

  ยินดีที่คุณ LoneWolve ให้เกียรติมาแบ่งปันประสบการณ์กับพวกเราค่ะ
ขอให้คุณประสบความสำเร็จกับสิ่งที่หวังนะคะ
บันทึกการเข้า

หากทุกคนมีธรรมในใจ ปัญหาใดๆ ก็ยุติลงได้ด้วยธรรม
กร
เกิดมาเพื่อจะเรียนรู้ทางที่จะไม่เกิดอีก
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 318



เว็บไซต์
« ตอบ #6 เมื่อ: 12 กุมภาพันธ์ 2008, 21:27 »

อนุโมทนากับคุณ LoneWolve ด้วยครับ 

เรื่องราวของคุณ ดีมากทีเดียวครับ

ถ้าเป็นไปได้ ไม่อยากให้ลาสิกขาเลยครับ
ผมเองถ้ามีโอกาส ก็อยากจะบวชตลอดไปเหมือนกัน
แต่ว่า บังเอิญตอนนี้มีภรรยาซะแล้ว 
จะทิ้งหน้าที่ทางโลกไปก็ไม่ได้ เพราะถ้าเป็นฆราวาสแล้วบกพร่องในหน้าที่
เป็นพระก็บกพร่องเช่นกัน

อนุโมทนาอีกครั้งนะครับ 
บันทึกการเข้า

ไม่ว่าปัญหาอะไรเข้ามา เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ทำใจไม่ได้ ก็ไม่ต้องทำใจ
ปัญหามันก็อยู่ใต้ไตรลักษณ์ เกิดได้ก็ดับได้
kookkai
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 153


« ตอบ #7 เมื่อ: 27 กุมภาพันธ์ 2008, 23:42 »

 
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!