แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
19 สิงหาคม 2019, 17:24 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: นางรอง  (อ่าน 5283 ครั้ง)
star4life
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 642



« เมื่อ: 6 กุมภาพันธ์ 2008, 02:24 »

ฮัลโหล คุณเป็นหนึ่งอยู่หรือเปล่าครับ?

“บ้านนี้ไม่มีคนชื่อเป็นหนึ่งค่ะ”

แต่นี่ต้องเป็นเบอร์ของคุณเป็นหนึ่งแน่ๆ
“บอกว่าไม่ใช่ไงคะ”

ผมยืนยัน เบอร์นี้เจ้าของชื่อเป็นหนึ่ง เอ… หรือว่าเขาย้ายบ้าน ขอโทษเถอะ นั่นเป็นบ้านของคุณเองหรือเปล่า?
“เปล่า… นี่เป็นบ้านที่สองของใครบางคน”
แล้วคุณชื่ออะไร?
“นางรอง”

เอ๊ะ! หมู่นี้โทร.ผิดทีไรเจอคนชื่อนางรองทุกที?
“เจ้าพนักงานเขตก็บ่นเรื่องมีคนขอเปลี่ยนมาใช้ชื่อนี้บ่อยจนน่าเบื่อ”

คุณเพิ่งตัดสินใจเปลี่ยนชื่อมาหรือ?
“ก็ไม่ช้าและไม่นาน”

ชื่อนางรองจะเป็นนามมงคลไปได้อย่างไร?
“ว่ากันว่าชื่อนี้แล้วรวยเร็ว กินอยู่สบาย แทบไม่ต้องทำอะไร”

แล้วคุณพบว่ามันจริงอย่างเขาว่าไหม?
“ทำไมจะไม่จริง จริงเสียยิ่งกว่าจริง”

ถ้าเปลี่ยนชื่อเป็นนางเอกล่ะ ไม่ยิ่งรวยและอยู่กินสบายกว่าหรือ?
“ว่ากันว่าชื่อนั้นแล้วหน้าชื่นอกตรม ต้องหางานทำเอง ดูแลบ้านกันเหงื่อตก แล้วก็เลี้ยงลูกจนหน้าเหี่ยว”

เวรกรรม! แปลว่าชื่อสมมุติไม่มีความหมาย ความจริงอาจเป็นตรงข้าม

“บางชื่อที่สมมุติขึ้นมาฟังดีน่าอิ่มใจ แต่ท้องไม่ได้อิ่มตาม”

แล้วคุณไม่เสียดายชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้หรือ? พวกท่านหวังจะให้คุณใช้ชื่อเดิมนะ

“ใครบอก? พอเปลี่ยนชื่อใหม่ปุ๊บ ฉันก็มีเงินให้พ่อแม่ใช้ทันที ทุกคนยินดีเรียกชื่อใหม่นี้ และพากันเต็มใจลืมชื่อเก่าของฉันกันหมด”
เฮ้อ! ต้องมีใครสักคนที่เสียใจบ้างล่ะ

“ก็คงนักอนุรักษ์หัวโบราณมั้ง เหลืออยู่ไม่กี่คนในประเทศหรอก”

ชื่อนางรองไม่ร้องไห้บ้างหรือ?
“มีแต่หัวเราะล่ะไม่ว่า”

หัวเราะรื่นหรือหัวเราะเยาะ?
“ใครจะไปมัวแยก เสียงหัวเราะคือเสียงหัวเราะ ฟังแล้วสดใสเบิกบานใจเหมือนๆกัน”

ตอนหัวเราะเยาะคนอื่นน่ะ เราไม่รู้หรอกว่าเสียงตัวเองน่าเกลียดขนาดไหน จนกว่าจะได้ยินเสียงเดียวกันจากคนอื่นสะท้อนกลับมาให้ฟังบ้าง

“เชอะ! ไม่มีวันนั้นหรอก ตราบใดที่ยังสมัครใจเป็นนางรอง ไม่คิดกระเถิบขึ้นไปเป็นนางเอก”

แล้วแน่ใจได้ยังไงว่านางรองจะเป็นฝ่ายหัวเราะเยาะตลอดไป?
“เพราะนางรองไม่เคยมีศักดิ์ศรี นางเอกเท่านั้นที่มี และคนมีเท่านั้นที่อาจเสีย คนเสียเท่านั้นที่มีสิทธิ์โดนหัวเราะเยาะ”

แล้วศักดิ์ศรีความเป็นคนล่ะ? วันหนึ่งถ้าโดนถีบหัวส่ง ไม่มีศักดิ์ศรีความเป็นคนให้เสียบ้างหรือ?

“อาจเสียใจ แต่ไม่ใช่เสียศักดิ์ศรีอยู่ดี เพราะบอกแล้วว่าไม่มีให้เสียมาตั้งแต่ต้น”

ฟังแล้วเศร้า
“ทำไมต้องเศร้าเรื่องคนอื่นด้วย?”

เปล่า… ไม่ได้เศร้าเรื่องคนอื่น แต่เศร้าที่ผมรู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองก็อยากมีกิ๊กชื่อนางรองเหมือนกัน
“นั่นไง! ว่าแล้ว อุตส่าห์ฟังตั้งนาน นึกว่าดี”

ก็ดีจริงๆอ้ะ เสียแต่ยังดีเพราะไม่มีเงิน! ใช่ว่าดีเพราะไม่อยาก เฮ้อ! คิดแล้วเจ็บใจความจน
 “เอาเถอะ คิดเสียว่าถ้าไม่มีก็แค่เจ็บใจ มีเมื่อไหร่อาจเปลี่ยนเป็นเจ็บตัว”

เจ็บตัวก็อ้อนให้นางรองใส่ยาไง
“ถ้านางเอกเป็นคนทำให้เจ็บ นางรองอาจใส่ยาให้ แต่ถ้านางรองเป็นคนทำ อาจไม่เหลือนางเอกที่ไหนคอยช่วยใส่ยาแล้วนะ”

อ้าว! แปลว่านางรองก็ร้าย ทำให้เจ็บได้เหมือนกันหรือ? นึกว่ายอมทุกอย่าง
“นางรองไม่ใช่นางยอม ตรงข้าม นางรองแปลงเป็นนางร้ายง่ายกว่านางเอก”

ฟังแล้วชักหนาว
“นางรองคือผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เคยอยากเป็นนางเอกมาก่อน คุณน่าจะรู้ว่าตอนผู้หญิงเลิกหวังใช้ชื่อนางเอก เธอต้องร้ายแล้วระดับหนึ่ง แต่คุณคงเดาไม่ถูกหรอกว่าหลังจากเป็นนางรองไปสักพัก เธออาจร้ายยิ่งขึ้นได้ขนาดไหน”

โอ้! ฟังแล้วคอแห้ง หมดอารมณ์เลย

“ถ้ายังไม่มี ก็ขอแนะนำให้พอใจอยู่กับความแน่นอนของนางเอกกับลูกของเธอเถอะ อย่ามาเสี่ยงกับความไม่แน่นอนของนางรองเลย”

ไม่รู้เหมือนกัน ดูก่อน ผมไม่รู้จักตัวเองตอนมีเงิน รู้จักแต่ตัวเองตอนต๊อกต๋อย
“ตอนต๊อกต๋อยเป็นยังไง?”

ใช้จ่ายคิดหน้าคิดหลัง ไม่ประมาท เพราะแค่ประคองตัวไม่ให้เป็นแมงแทะเมียก็หืดจับแล้ว แต่ผมเห็นมามาก พอเก็บเงินได้ ซื้อของส่วนเกินได้ ก็อยากได้ส่วนเกินที่มีชีวิตกันทั้งนั้น

“อือม์… คนเราไม่เคยใช้ชีวิตมาถึงเส้นของความพอดี มีแต่ขาด แล้วอีกทีก็เกิน”

เพราะคนเรารู้จักแต่ความพอใจ ไม่เห็นความจำเป็นต้องรู้จักความพอดีไง
“เอาล่ะ! ฉันต้องวางสายล่ะ เจ้าของบ้านมาแล้ว ขอให้โชคดีเพราะคิดดีๆนะ!”
 
 

เมียน้อยเป็นเรื่องธรรมดา
แต่ปัญหาจากการมีเมียน้อย

ไม่เคยเป็นเรื่องธรรมดา

 

โดย ดังตฤณ
ที่มา http://dungtrin.com/empty2/18.htm
 
บันทึกการเข้า

คำสอนของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต   

สิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรทำความผูกพัน เพราะเป็นสิ่งที่ล่วงไปแล้วอย่างแท้จริง
แม้กระทำความผูกพันและหมายมั่นให้สิ่งนั้นกลับมาเป็นปัจจุบัน ก็เป็นไปไม่ได้
ผู้ทำความสำคัญมั่นหมายนั้นเป็นทุกข์แต่ผู้เดียว โดยความไม่สมหวังตลอดไป
อนาคตที่ยังมาไม่ถึงนั้น เป็นสิ่งไม่ควรไปยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน

อดีตปล่อยไว้ตามอดีต อนาคตปล่อยไว้ตามกาลของมัน
ปัจจุบันเท่านั้นจะสำเร็จประโยชน์ได้ เพราะอยู่ในฐานะที่ควรทำได้ ไม่สุดวิสัย

=====================================
แจ้งปัญหาการใช้งานต่างๆ ที่ star4life.com@gmail.com
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!