แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
26 สิงหาคม 2019, 10:23 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ๑๓๘ ก้าวข้ามความ (รู้สึก) ผิด  (อ่าน 1733 ครั้ง)
Aims
คิดดี...พูดดี...ทำดี
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 587



« เมื่อ: 7 พฤษภาคม 2013, 19:41 »

ถาม – ถ้าเราเป็นทุกข์เพราะเคยทำงานผิดพลาด แล้วกลัวที่จะถูกตั้งคำถาม แถมยังต้องอยู่ในสาขาอาชีพนี้ไปอีกนาน เราควรจะคิดจะทำอย่างไรให้มีกำลังใจขึ้นมาคะ หรือว่าดวงของเราเป็นคนอ่อนแอ แล้วมันจะต้องท้อแท้อย่างนี้ตลอดไป

ไม่มีใครในโลกนี้ที่ไม่เคยทำอะไรผิด หลายคนเคยพลั้งพลาดไป ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจสิ่งนั้นก็เกิดขึ้นแล้ว และถือเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ในชีวิตเราไปแล้วค่ะ ความรู้สึกผิดเป็นสิ่งที่ดี อย่างน้อยมันก็ย้ำให้เห็นถึงมโนธรรมสำนึกที่เรามี แต่การให้อภัยตนเองได้ก็เป็นเรื่องสำคัญสำหรับการก้าวต่อไปข้างหน้า เพื่อสร้างสิ่งที่ดีกว่าแก่ตนเองและผู้อื่น

เรื่องราวที่จะตอบคำถามในฉบับนี้เป็นกรณีศึกษาของลูกค้าหญิงที่มีนามสมมติว่าคุณอัลบานี เดิมทีเป็นคนมั่นใจในตัวเอง มีความสามารถในการทำงาน มีระเบียบวินัย ถี่ถ้วนและใส่ใจรายละเอียด ฯลฯ ตามพื้นดวงนั้นเรื่องงานมักไม่ค่อยมีปัญหา เพียงแต่ว่าในช่วงราวๆ ๒ ปีที่ผ่านมา กรรมไม่ดีมาให้ผลจึงมีเหตุให้เธอต้องออกจากงาน ซึ่งเมื่อออกมาแล้วก็ได้ตั้งบริษัทของตัวเอง แต่งานก็ไม่ค่อยก้าวหน้านัก

เมื่อไม่นานมานี้เธอกลับมาตรวจดวงอีกครั้ง ปรากฏว่าช่วงนี้เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะลุกขึ้นมาติดต่อธุรกิจเพราะจะสำเร็จได้ง่าย คุณอัลบานีซึ่งทำหน้าที่เป็นฝ่ายขายของบริษัทของตัวเองด้วย เล่าว่าไม่ค่อยได้ทำอะไรในช่วงปีที่ผ่านมา รู้สึกใช้ชีวิตไปวันๆ ทำให้สูญเสียความมั่นใจว่าตัวเองจะทำงานนี้ได้ดีไหม ซึ่งเรื่องของการร้างเวทีไปพักหนึ่งแล้วจะต้องกลับสู่สังเวียนอีกครั้ง ก็พอจะเข้าใจได้ถึงความไม่มั่นใจ ดิฉันจึงแนะนำให้เธอคิดว่าการที่เรากล้าออกไปพบลูกค้า ก็แปลว่าเราประสบความสำเร็จแล้ว คือชนะใจตัวเอง ส่วนยอดขายนั้นถ้าขายได้ก็คือกำไร ถ้าขายไม่ได้ก็ถือว่าเป็นการเคาะสนิมในการทำงานของตัวเอง และจากดวงซึ่งเริ่มเป็นเวลาที่ดีของเธอแล้ว ดังนั้นก็คงไม่ถึงขนาดขายไม่ได้หรอก

คุณอัลบานีปรึกษาว่าส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอไม่มั่นใจก็เพราะสมัยที่ทำงานบริษัทเคยผิดพลาดบางเรื่อง จนที่สุดเธอก็ออกจากงานนั้นมา ทำให้เกรงว่าเวลาไปขายสินค้าของตัวเอง ลูกค้าหรือฝ่ายจัดซื้อที่ต้องติดต่อด้วยนั้นถ้าเขาจำเธอได้ เธอจะถูกถามถึงเรื่องนี้ ซึ่งก็ได้แนะนำลูกค้า สรุปความตามประเด็นดังนี้

ประการที่หนึ่ง คนทั่วไปมักไม่ได้มานั่งจดจำคนไกลตัวนัก เพราะต่างคนต่างก็วุ่นวายอยู่กับเรื่องต่างๆ ของตัวเอง (ยกเว้นคนบางประเภทที่สนใจเรื่องของคนอื่นอย่างจริงจัง แต่ก็คงมีไม่มากนัก) ดังนั้นคนที่เราคิดถึงบ่อยๆ มักมีแค่ ๒ พวก คือคนที่เรารักมากห่วงมาก หรือไม่ก็คือคนที่เราเกลียดมากชังมากเท่านั้น เพราะฉะนั้นคนที่จะจำเธอได้คงมีไม่เยอะ และคนที่จำได้แล้วจะถามถึงก็คงยิ่งน้อยลงไปอีก

ประการที่สอง ถ้าเกรงว่าจะตอบคำถามได้ไม่ดี ก็ให้เตรียมคำตอบไว้ล่วงหน้า เวลาที่ถูกถามจะได้ตอบอย่างชัดเจนมีประเด็น แล้วถ้าลองได้ตอบสัก ๑๐ ครั้ง ๑๐ คน เธอจะค่อยๆ ชินไปเอง แล้วจะไม่รู้สึกว่ามันยากเท่าที่ต้องตอบในครั้งแรก

ประการที่สาม ทุกคนในโลกนี้ต้องมีความผิดพลาดในเรื่องใดเรื่องหนึ่งด้วยกันทั้งนั้น เป็นไปไม่ได้ที่ชั่วชีวิตของปุถุชนคนหนึ่งจะคิด พูด ทำ ถูกต้องไปหมดทุกเรื่อง ความผิดพลาดของคุณอัลบานีเกิดจากความไม่ได้ตั้งใจ เพราะฉะนั้นเธอควรให้อภัยตัวเองด้วย แม้ว่าการยอมรับความผิดเป็นสิ่งที่ดี แต่การแบกความทุกข์จากความผิดนั้นเอาไว้บนบ่าตลอดไปไม่ใช่สิ่งที่ควร

ประการที่สี่ สิ่งที่ทำให้เธอเป็นทุกข์คือการแบกทิฐิมานะของตัวเองเอาไว้ เนื่องจากไม่อยากถูกถาม ไม่อยากให้ใครพูดถึงความผิดที่เคยทำ เลยเลือกที่จะไม่เผชิญหน้าเพราะเกรงจะถูกตอกย้ำ เรื่องนี้เข้าใจได้ค่ะ แต่มันจะดีกว่าไหมถ้าจะปรับมุมมองเป็นว่ามันก็เป็นโอกาสที่ดีนะในการเห็นทิฐิมานะในใจตัวเอง การถูกตั้งคำถามที่เราไม่อยากตอบ แม้ต้องอดทนในการแบกรับความลำบากใจ แต่ก็คือการเอาชนะใจตัวเองเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นก็จะไม่ได้ก้าวไปข้างหน้าเสียที เพราะฉะนั้นออกไปสู้เถอะ สมควรแก่เวลาแล้ว (^__^v

หลังจากสนทนากันดูเหมือนว่าคุณอัลบานีจะมีกำลังใจมากขึ้น เธอบอกว่าจะเริ่มออกไปพบลูกค้าเร็วๆ นี้แหละ หมอดูจึงแนะนำให้เธอรีบใช้โอกาสนี้เพราะเป็นช่วงเวลาเหมาะสม อย่าปล่อยให้ผ่านนานไป ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้เริ่มต้นสักที แล้วก็อวยพรให้เธอประสบความสำเร็จดังที่ตั้งใจไว้ค่ะ

หากไม่เคยเจ็บปวดหรือพ่ายแพ้ ก็อาจยากที่จะเห็นใจผู้อื่นที่ตกอยู่ในสถานะเดียวกัน เรื่องราวบางอย่างแม้ไม่พึงปรารถนา แต่อาจนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งสำคัญความผิดพลาดบางเรื่องของคนเรา นอกจากจะทำให้เรียนรู้ที่จะไม่ผิดซ้ำแล้ว ยังอาจนำมาซึ่งน้ำใจยิ่งใหญ่ในการช่วยพยุงผู้อื่นที่หกล้มเช่นเดียวกัน ที่สำคัญคือพึงจัดวางอดีตไว้ในฐานะบทเรียนที่จะทำให้ก้าวย่างต่อไปมีความรอบคอบมากขึ้น แต่ไม่ควรให้อดีตกลายเป็นกรงขังที่หน่วงเหนี่ยวใจเอาไว้กับความขมขื่นอันไม่อาจกลับไปแก้ไขได้ค่ะ

:)

☆Aims Astro☆
aims5000@hotmail.com
สำหรับท่านที่สนใจตรวจดวง รายละเอียดตามลิงค์ด้านล่างค่ะ
http://sites.google.com/site/aimsastro/
บันทึกการเข้า

นโม วิมุตฺตานํ นโม วิมุตฺติยา     
ขอนอบน้อมแด่ท่านผู้หลุดพ้นแล้ว
ขอนอบน้อมแด่วิมุตติธรรมของท่านผู้หลุดพ้นแล้ว


     

"...ชีวิตนี้น้อยนัก  แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก
เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ  เป็นทางแยก
จะไปสูงไปต่ำ จะไปดีไปร้าย
เลือกได้ในชีวิตนี้เท่านั้น พึงสำนึกข้อนี้ให้จงดี
แล้วจงเลือกเถิด  เลือกให้ดีเถิด..."


จาก "ชีวิตนี้น้อยนัก"
พระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!