แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
17 กุมภาพันธ์ 2019, 02:52 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ไม่ได้ตั้งใจทำให้แม่เจ็บเลือดออกบาปมากใช่มั้ยค่ะทำไงดี  (อ่าน 6037 ครั้ง)
les
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 5


« เมื่อ: 6 พฤศจิกายน 2010, 01:26 »

เรื่องมีอยู่ว่าเราทะเลาะกับแม่เสียงดังโวยวายต่างไม่ยอมกันทั้งแม่และเราใจร้อนไม่ยอมเราอารมณ์ชั่ววูบ

เข้าไปในครัวหยิบมีดเพื่อจะมาปาดคอตัวเอง....แต่ทันใดนั้นแม่รีบ ขว้า...จะหยิบมีดเรา ดัน..มีดเลยไปโดนมือแม่โดนที่นิ้วเหมือนคนโดนมีดบาดเลือดออกเยอะ...เรารู้สึกว่าเราต้องบาปแน่ๆเพราะอารมณ์ชั่ววูบแท้ๆ  วันรุ่งขึ้นเรากราบขอโทษแม่ แม่ก็ดูเหมือนจะใหอภัยแต่ก็ยังมีบ่นๆอยู่เช่นเคยเราเลยฟังๆ ตอนนั้นเครียด....มากๆรู้ทั้งรู้ว่าถ้าลูกทำแม่เลือดออก จะบาปหนา.....อย่างมาก   แต่เราไม่ได้ตั้งใจที่จะโดนเค้าจริงๆ  แบบนี้เราจะทำยังไงดี  ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้หรือไม่ค่ะ

ทำให้แม่เจ็บร้องไห้   แบบนี้  ตกนรกแน่ๆ....เครียดจะทำไงดีไม่หน้าเลย  เพราะอารมณ์เราแท้ๆ...กลัวมากๆกลัวว่าจะตกอยู่ที่ลูกของเรา   
จะทำไงดี
บันทึกการเข้า
mayrin
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 201


« ตอบ #1 เมื่อ: 8 พฤศจิกายน 2010, 12:13 »


สิ่งใดที่เราทำลงไปโดยพลั้งไม่เจตนา ทำให้คุณแม่เสียใจ เสียเลือดเนื้อ
เรากราบขอขมาขอโทษคุณแม่แล้ว เมื่อท่านให้อภัย อโหสิกรรมให้เราแล้ว
เราก็ให้อภัยตัวเองด้วยนะคะ เพราะความเสียใจ ความทุกข์เร่าร้อนในใจที่ผ่าน
ก็ถือว่า เราได้รับการลงโทษในความประมาทนั้นแล้วในส่วนหนึ่ง

เมื่อทำให้ท่านเสียใจมามากแล้ว เราก็ควรทำให้ท่านได้ในสิ่งที่ตรงข้ามค่ะ
คือ ได้ดีใจ ได้เป็นสุขใจ ได้ภาคภูมิใจในตัวของเรา

ตั้งใจใหม่ว่า ต่อไปจากนี้ เราจะำให้แม่มีแต่รอยยิ้ม มีแต่เสียงหัวเราะ

ไม่ดื้อรั้ง เอาแต่ใจตัวเอง รับฟังท่านให้มากขึ้น
การเสียเลือดของแม่ในครั้งนี้ ท่านยอมเจ็บเพื่อปกป้องชีวิตเรา
เพื่อไม่ให้เราทำร้ายตัวเอง อย่าให้ท่านเสียเลือดไปโดยสูญเปล่า

เราจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ไม่ว่าจะพบอุปสรรค
หรือปัญหาหนักใดๆ ก็ตาม
เราจะต้องอดแก้ไขด้วยสติ และผ่านมันไปให้ได้
มีอนาคตที่ดี  มีชีวิตอยู่เพื่อคุณแม่
เพื่อคนที่รักเรา มากเสียอีกกว่าชีวิตของตัวเอง

ทุกครั้งที่แม่บ่นว่า ก็ท่องไว้ในใจเสมอว่า แม่รัก
เพราะถ้าให้เราเลือกระหว่างที่ไม่ได้ยินเสียงท่าน
แต่เราไม่มีท่าน ท่านได้หมดลมหายใจ จากเราไปแล้ว
เราสูญเสียท่านไปอย่างไม่สามารถจะกลับคืน

เราคงยินดีที่จะยังได้ยินเสียงท่านมากกว่า
เพราะแม้จะเป็นคำตำหนิติเตียนฟังดูไม่ไพเราะ ไม่รื่นหู
เหมือนฟังเสียงอ้อนเอาใจจากคนอื่น แต่ก็ออกมาจากจิตที่เมตตา
หวังดีต่อลูกของตัวเองด้วยความจริงใจ อย่างที่เราไม่สามารถพบได้จากคนทั่วไป

ขอเพียงเราไม่ท้อ ตั้งใจกระทำแต่กรรมดี
เราจะต้องเป็นลูกที่ดี และเป็นแม่ที่ดีต่อไปได้อย่างแน่นอนค่ะ 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 8 พฤศจิกายน 2010, 12:43 โดย mayrin » บันทึกการเข้า
les
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 5


« ตอบ #2 เมื่อ: 8 พฤศจิกายน 2010, 20:33 »

ขอบพระคุณอย่างสูง.....มากๆค่ะที่ให้กำลังใจ  แต่มัน...คงไม่สามารถลบรอยบาป  ที่เราทำไว้กับแม่ได้ไม่ตลอด  มันยังฝังใจเราอยุ่

และเราก็รู้สึกกลัว...มากที่สุด กลัวว่าจะตกไปถึงลุกของเรา   ไม่อยากให้ลูกทำเหมือนอย่างที่เราทำไว้กับแม่


แต่ก็จะตั้งจิตตั้งใจฟังธรรมมะอยู่ตลอด แม้บางครั้ง อาจจะไม่เข้าใจธรรมมะเป็นบางคำก็ตาม แต่ก็ฟังดูรวมๆก็เข้าใจอยู่บ้างค่ะ


ขอบคุณอีกครั้งนะค่ะที่ให้กำลังใจ 

บันทึกการเข้า
mayrin
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 201


« ตอบ #3 เมื่อ: 9 พฤศจิกายน 2010, 10:00 »

แนะนำให้ศึกษาเรื่องกรรมจากกระทู้ต่อไปนี้ค่ะ

ความหมายของกรรมที่น่าพิจารณา - พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
http://www.dharma-gateway.com/monk/preach/lp-prayuth/lp-prayuth-25.htm

"เราก็คงจะจำได้ถึงพุทธพจน์ ที่ให้คำจำกัดความบอกความหมายของกรรมว่า เจตนาหํ ภิกฺขเว กมฺมํ วทามิ "ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวเจตนาว่าเป็นกรรม" ตกลงว่า เจตนาคือตัวความคิดจงใจ เจตจำนง

ความตั้งจิตคิดมุ่งหมายนี่แหละเป็นกรรม เมื่อบุคคลจงใจ มีเจตนาอย่างใดแล้ว ก็แสดงออกมาเป็นการกระทำทางกายบ้าง แสดงออกมาทางวาจาเป็นการพูดบ้าง นี้ก็คือ ความหมายที่แท้จริงของกรรมที่ค่อยๆ มองละเอียดเข้ามา

เมื่อมองหยาบๆ ข้างนอก กรรม ก็คืออาชีพ การทำงาน การดำเนินชีวิตของเขา แต่มองลึกเข้าไปถึงจิตใจ กรรม ก็คือตัวเจตนา"


กฏแห่งกรม - พระเทพวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณฺโณ)
http://www.dharma-gateway.com/monk/preach/pra-thep-visut-kawee/pra-thep-visut-kawee-01.htm
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 9 พฤศจิกายน 2010, 10:52 โดย mayrin » บันทึกการเข้า
mayrin
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 201


« ตอบ #4 เมื่อ: 9 พฤศจิกายน 2010, 10:09 »

โลณกสูตร อังคุตตรนิกาย โลณผลวรรคที่ ๕ สูตรที่ ๙

          ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ใครพึงกล่าวว่า คนทำกรรมอย่างใด ๆ ย่อมเสวยกรรมนั้น อย่างนั้น ๆ ดังนี้ ถือว่า กล่าวผิด

          พระพุทธองค์ ทรงแย้งให้เห็นเหตุผลแท้จริงว่า ถ้าคนทำกรรมอย่างใด ย่อมเสวยกรรมนั้น อย่างนั้น ๆ ตรงตัว อย่างนั้น ไม่มีปัจจัยอื่น ๆ มาแทรกแซง เปลี่ยนแปลงได้เลย

          ในกรณีที่ทำกรรมชั่ว ก็ได้รับกรรมชั่วนั้นไปตลอด แล้วคนที่กลับตัวได้ เลิกชั่ว มีศีล มีธรรม จะมีความหมายอะไรเล่า การที่เข้ามาประพฤติพรหมจรรย์ ดำเนินรอยตามอริยมรรคเพื่อพ้นทุกข์ ก็พ้นทุกข์ไม่ได้เลย

          ยิ่งไปกว่านั้น ถือว่าเป็นการปิดประตู ไม่ให้ชีวิต มีความสว่างไสว สะอาดบริสุทธิ์เลย ถ้าชีวิตผิดไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้เอาเลย

          เพราะฉะนั้น ชาวพุทธต้องไม่กล่าวว่า คนทำกรรมอย่างใด ๆ ย่อมเสวยกรรมอย่างนั้น ๆ

          ชาวพุทธที่แท้ต้องคิดว่า ผิดไปแล้วสำนึกดี ทำดีแก้ดีกว่า อย่าชั่วต่อไปเลย เพราะถ้าขืนชั่วต่อไปโดยตลอด ก็จะตกต่ำลงไปทุกที ๆ

          การที่คนทำชั่วแล้ว กลับตัวมากทำดีให้ดีทวีคูณพูนเพิ่ม ชีวิตของเขาก็จะมีแต่พลิกฟื้นขึ้นมา เจริญรุ่งเรืองสุงยิ่งขึ้น ๆ
ดังพระพุทธพจน์ว่า

- ผู้ใด ประมาทแล้ว ในกาลก่อน ภายหลังไม่ประมาท
- ผู้นั้น ย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง เหมือนพระจันทร์พ้นจากเมฆหมอก ฉะนั้น

พระพุทธองค์ ตรัสต่อไปอีกว่า

* ภิกษุทั้งหลาย บาปกรรม แม้ประมาณน้อย ที่บุคคลบางคนทำแล้ว บาปกรรมนั้น ย่อมนำเขาไปตกนรกได้

* บาปกรรม แม้ประมาณน้อย อย่างเดียวกันนั้น ที่บุคคลบางคนทำแล้ว กรรมนั้นให้ผลในชาตินี้ ไม่ปรากฏผลมากต่อไปเลย

ตรัสถาม  บาปกรรม แม้ประมาณน้อยที่บุคคลชนิดใดทำแล้วจึงนำเขาไปนรกได้ ?

ตรัส ตอบ  บุคคลบางคนในโลกนี้ มิได้อบรมกาย ไม่มีศีล ไม่ได้อบรมจิต ไม่ได้อบรมปัญญา มีคุณความดีน้อย เป็นอัปปาตุมะ คือ เป็นคนใจแคบ ใจหยาบ ใจต่ำทราม เป็นอัปปทุกขวิหารี

          มีปรกติอยู่เป็นทุกข์ด้วยเหตุเล็กน้อย คือเป็นคนเจ้าทุกข์ บาปกรรมแม้มีประมาณน้อยอย่างนี้ ที่บุคคลชนิดนี้ทำแล้วย่อมนำเขาไปสู่นรกได้

ตรัสถาม  บาปกรรมแม้มีประมาณน้อย อย่างเดียวกันที่บุคคลชนิดใดทำแล้ว จึงให้ผลในชาติปัจจุบัน ไม่มีผลมากต่อไปอีกเลย

          บุคคลที่อบรมกาย มีศีล อบรมจิต อบรมปัญญา มีคุณความดีมาก เป็นมหาตมะ ผู้มีใจกว้างขวาง ใจบุญใจสูง เป็นอัปปมาณวิหารี มีปรกติอยู่ด้วยธรรมหาประมาณมิได้

          คือ เป็นคนเหมือนไม่มีกิเลส หรือไม่แสดงกิเลส บาปกรรมประมาณน้อยอย่างเดียวกันนี้ ที่บุคคลชนิดนี้ทำแล้วให้ผลในปัจจุบันชาติ ไม่ปรากฏผลมากถึงตกนรกชาติหน้า

ตรัส ถาม ดูก่อนภิกษุทั้งหลายต่างว่า คนใส่เกลือ ๑ ก้อน ในถ้วยน้ำเล็ก ๆ น้ำน้อยในถ้วยน้ำนั้น จะกลายเป็นน้ำเค็ม ไม่น่าดื่ม เพราะเกลือก้อนนั้นใช่ไหม ?

ภิกษุตอบ  เป็นเช่นนั้น พระพุทธเจ้าข้า

ตรัสถาม   เพราะเหตุไร ?

ภิกษุตอบ  เพราะน้ำในถ้วยนั้น มีน้อย มันจึงเค็ม เพราะเกลือก้อนนั้น

ตรัส ถาม   ต่างว่า คนใส่เกลือก้อนขนาดเดียวกันลงไปในแม่น้ำคงคา น้ำในแม่น้ำคงคานั้น จะกลายเป็นน้ำเค็ม ดื่มไม่ได้เพราะเกลือก้อนนั้นไหม ?

ภิกษุตอบ   หามิได้ พระพุทธเจ้าข้า

ตรัสถาม     เพราะเหตุไร ?

ภิกษุตอบ    เพราะเหตุว่า น้ำในแม่น้ำคงคามีมาก น้ำนั้นจึงไม่เค็ม เพราะเกลือก้อนนั้น

ตรัส ต่อไป    ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย บาปกรรม แม้ประมาณน้อย บุคคลบางคนทำแล้ว บาปกรรมนั้น ย่อมนำไปนรกได้ ส่วนบาปกรรมประมาณน้อยอย่างเดียวกันนั้น บางคนทำแล้วกรรมนั้นย่อมให้ผลในปัจจุบันชาติ ไม่ปรากฏผลมากต่อไปอีกเลย

          บุคคลบางคน ย่อมผูกพันเพราะทรัพย์กึ่งกหาปณะ บุคคลบางคน ย่อมผูกพันเพราะทรัพย์ ๑๐๐ กหาปณะ
          ที่เป็นเช่นนี้ เพราะบุคคลเหล่านี้ เป็นคนจนมีสมบัติน้อย มีโภคะน้อย

          บุคคลบางคน ไม่ผูกพันเพราะทรัพย์มีประมาณน้อย เพียงเท่านี้
          ที่เป็นเช่นนี้ เพราะบุคคลเหล่านี้ เป็นคนมั่งคั่งมีทรัพย์มาก มีโภคะมาก

          ข้อนั้น ฉันใด บาปกรรมแม้มีประมาณน้อย บุคคลบางคนทำแล้ว ก็ให้ผลไม่เหมือนกัน บางคนบาปกรรมนั้น ย่อมนำเขาไปนรกได้

          ส่วนบาปกรรมมีประมาณน้อยอย่างเดียวกันนั้น บุคคลบางคนทำแล้ว กรรมนั้น ให้ผลในปัจจุบันชาติ ไม่ปรากฏมากต่อไปอีกเลย (ไม่ต้องไปรับผลในชาติหน้า)

          พรานหรือคนฆ่าแกะบางคน สามารถฆ่า มัด ย่าง หรือ ทำตามใจ ซึ่งแกะที่ขโมยเขามาได้ แต่บางคนไม่กล้าทำเช่นนั้น

          บุคคลบางคน เป็นคนยากจน มีทรัพย์น้อย มีโภคะน้อย พรานหรือคนฆ่าแกะเช่นนี้ สามารถฆ่าแกะ มัด ย่าง หรือทำตามใจซึ่งแกะที่ขโมยเขามาได้

          ส่วนบุคคลบางคน เป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก เป็นพระราชา หรือราชมหาอำมาตย์ พราน หรือคนฆ่าแกะเช่นนี้ ไม่สามารถทำอย่างนั้น มีแต่ว่าคนอื่นจะประนมมือ ขอกะเขาว่าท่านผู้นิรทุกข์ ท่านโปรดให้แกะ หรือทรัพย์ค่าซื้อแกะแก่ข้าพเจ้าบ้าง

          ข้อนี้ฉันใด เรื่องบาปกรรมก็เหมือนกัน คือ บาปกรรมประมาณน้อย ที่บุคคลบางคนทำแล้ว ย่อมนำเขาไปนรกได้ บาปกรรมประมาณน้อยอย่างเดียวกัน บางคนทำแล้ว กรรมนั้นให้ผลในปัจจุบันชาติ ไม่ปรากฏผลให้ตกนรกในชาติหน้าอีก
...

คัดลอกจาก: เสียงธรรมจากศาลาพระราชศรัทธา
รวมผลงานเผยแผ่ประจำปี พ.ศ ๒๕๔๓ เล่มที่ ๑
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!