แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
22 สิงหาคม 2019, 20:21 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ๖๑๔ ทุกข์จากความรัก  (อ่าน 7040 ครั้ง)
pat143
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 1


« เมื่อ: 27 กันยายน 2010, 07:52 »

เข้ามาในเวปนี้ได้ไม่นาน ด้วยเหตุแห่งความทุกข์จากความรักโดยแท้ จึงได้เข้ามาอ่านและมาพูดคุย
ผมได้เลิกราจากคนรักมาได้สักระยะหนึ่ง ด้วยเหตุุุุุที่เธอขอเลิกเนื่องจาก ญาติพี่น้องของเธอไม่เห็นด้วยกับเราสองคน
เธอเองก็เศร้าใจเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เชื่อและกตัญญูต่อพี่น้องมากกว่า
แรกๆผมก็ร้อนรน และรับไม่ได้เพราะเรารักกันมานับสิบปี ยอมรับว่าติดกับสภาพพึ่งพิงกันทางความรู้สึกกับเธอ
ติดกับวันเวลาเก่าๆ ความงามความดี ความน่ารัก และยอมรับความเหงาไม่ได้

วิงวอนอ้อนวอนต่างๆเธอก็ไม่ยอมกลับมา จึงเริ่มตัดใจและออกไปปฏิบัติธรรม กลับมาใช้ชีวิตลำพัง เริ่มนิ่งและไม่ตีโพยตีพาย
แต่ก็ยังมีสภาวะจิตเศร้าหมอง เหงา และโหยหาอยู่ลึกๆ บางวันก็ภาวนาได้ดี บางวันก็จิตตก

ผมจะพ้นสภาพเช่นนี้ไปได้เมือ่ไร เป็นทุกข์ และเสียใจ สงสารตัวเองเหลือเกินครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15 ตุลาคม 2010, 21:03 โดย star4life » บันทึกการเข้า
mayrin
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 201


« ตอบ #1 เมื่อ: 30 กันยายน 2010, 16:56 »


ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึกของคนสองคนก็จริงค่ะ
แต่การร่วมชีวิตอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวนั้น
มีคนที่จะร่วมสุขพลอยทุกข์ไปกับเราด้วยอีกหลายคน

การแต่งงานกับคนรักที่พ่อแม่ญาติพี่น้องไม่เห็นด้วย
เธออาจจะเล็งเห็นถึงหนทางข้างหน้า
ที่จะเต็มไปความเหนื่อยล้าจากปัญหานานาประการ
อันอาจจะทำให้อีกฝ่ายหมดความอดทน ถอดใจ จนจำต้องลาจากกันไป
ซึ่งเป็นความปวดร้าวที่ยิ่งยวดมากมายเกินกว่าการจากกันในปัจจุบัน

มีคนอีกมากในโลกที่ยอมแบกรับทุกข์ไว้บนบ่าตนเพียงคนเดียว
แทนการที่จะทำให้ผู้มีพระคุณต้องผิดหวังเสียใจ
สามี ภรรยา เมื่อหมดรักเลิกรา ก็ผันแปรกลับกลายเป็นคนอื่น
แต่ผู้ที่สืบสายกันมา อย่างไรก็ไม่อาจปฏิเสธความมีเนื้อเลือดร่วมกัน

คนรักเลิกราไป ไม่ได้หมายถึงการพ่ายแพ้ ตัวเราไร้ค่า
เพราะมีปัจจัยอีกมากมายที่นอกเหนือจากการควบคุมของเรา

ความน่าสงสารไม่ได้อยู่ที่การถูกคนรักทอดทิ้ง
หากแต่ความน่าสงสารอยู่ที่การที่เรารักตัวตนของเรา
เพราะเรารักตัวของเรา เราจึงรักเขา

สิ่งที่เราโหยหาอยู่ลึกๆ ก็คือ อุปทาน ความยึดมั่นถือมั่น
ในความต้องการที่จะมีตัวตนดำรงอยู่
โดยมีการถูกมอง ถูกรักจากคนอื่นเป็นเครื่องยืนยัน

ขอแนะนำให้ลองอ่านบทความนี้ค่ะ

ผู้เีดียว
http://www.dharma-gateway.com/ubasok/chai-na-pol/chai-na-pol-02.htm


ความรักคืออะไร
http://www.dharma-gateway.com/ubasok/chai-na-pol/chai-na-pol-05.htm

หลงรักแต่คนอื่น
http://www.watpanonvivek.com/index.php?option=com_content&view=article&id=816:%E0%B9%92%E0%B9%95%E0%B9%95%E0%B9%92-%m-%E0%B9%90%E0%B9%92-%E0%B9%90%E0%B9%98-%M-%S&catid=39:2010-03-02-03-51-18   
บันทึกการเข้า
Aims
คิดดี...พูดดี...ทำดี
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 587



« ตอบ #2 เมื่อ: 15 ตุลาคม 2010, 21:18 »

ฝากกระทู้นี้ให้อ่านค่ะ
http://www.star4life.com/forum/index.php?topic=1314.0

หายไวๆ และเลิกสงสารตัวเองได้เร็วๆ นะคะ
บันทึกการเข้า

นโม วิมุตฺตานํ นโม วิมุตฺติยา     
ขอนอบน้อมแด่ท่านผู้หลุดพ้นแล้ว
ขอนอบน้อมแด่วิมุตติธรรมของท่านผู้หลุดพ้นแล้ว


     

"...ชีวิตนี้น้อยนัก  แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก
เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ  เป็นทางแยก
จะไปสูงไปต่ำ จะไปดีไปร้าย
เลือกได้ในชีวิตนี้เท่านั้น พึงสำนึกข้อนี้ให้จงดี
แล้วจงเลือกเถิด  เลือกให้ดีเถิด..."


จาก "ชีวิตนี้น้อยนัก"
พระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!