แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
17 กุมภาพันธ์ 2019, 02:24 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ๖๑๑ สอบตกซะแล้ว...ช่วยหน่อยเถอะค่ะ  (อ่าน 3604 ครั้ง)
ชีวา
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 1


« เมื่อ: 25 กันยายน 2010, 20:00 »

เคยเข้ามาอ่านเรื่องราวของคนอื่นๆ และคำแนะนำต่างๆ ในเว็บแสงดาวฯ เพื่อเยียวยาตัวเอง จากอาการอกหักเมื่อซัก 2 ปีครึ่งมาแล้ว
ก็ช่วยได้ในระดับนึง  และก็ผ่านมาได้  ใช้ชีวิตเหงาๆ คนเดียวได้อย่างสบายๆ มาซักพัก  น่าจะสอบผ่านแล้ว
และคิดว่าจะปวารณาตัวขึ้นคานให้มันรู้แล้วรู้รอดไป  เพราะทำใจได้แล้วว่าคงไม่มีใครผ่านเข้ามาอีกแน่

เหมือนที่เค้าว่าไว้เลย  ว่าตั้งใจอะไรไว้  มันก็จะมีเหตุเข้ามาลองใจ  ว่าเข้มแข็งจริงเปล่า
ตอนนี้เกิดมีหนุ่มเข้ามาแสดงความสนใจออกหน้าออกตา
ความรักนี่แปลกจริงๆ  ยิ่งตามก็ยิ่งหนี  พอตั้งใจจะไม่เอาแล้ว กลับมาให้ต้องคิดมากทำไม
ที่รู้ว่า ตัวเองสอบตกไม่เป็นท่า ก็เพราะ เห็นใจตัวเองเลยว่า  มันดีใจที่มีคนมาชอบอ่ะ
เหมือนรู้สึกไร้ค่ามานาน  แล้วจู่ๆ ก็มีคนมาเห็นค่า  อะไรประมาณนั้น

ตอนนี้ก็เลยคิดมาก  ว่าจะยังไงดี  แถมเค้าอายุน้อยกว่าตั้ง 2 ปี (เคยตั้งใจไว้ว่าจะไม่ชอบคนอายุน้อยกว่า)
จะทำใจให้นิ่งยังไงดี  กลัวใจตัวเองจริงๆ เลย ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย
กลัวว่าที่ลิงโลดใจนี้  เป็นเพราะแค่ชอบในสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวองตอนนี้  แต่มันไม่ใช่ความรักจริงๆ
กลัวจะต้องเจ็บช้ำอีก...จะประคองจิตใจยังไงให้เหมาะสมกับสถานการณ์นี้ดี

ขอความกรุณาให้คำแนะนำด้วยนะคะ...ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15 ตุลาคม 2010, 21:02 โดย star4life » บันทึกการเข้า
mayrin
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 201


« ตอบ #1 เมื่อ: 29 กันยายน 2010, 13:17 »


การที่มีคนมารักมาชื่นชม ทำให้เรารู้สึกถึงความสำคัญ
การมีตัวตนดำรงอยู่ของเรา  ก็ย่อมสร้างความยินดีให้กับจิตของเราค่ะ
เพียงแต่ความยินดีนั้นไม่สามารถเบ่งบานออกมาอย่างเต็มที
เพราะอุบัติมาพร้อมกับความวิตกกังวล กริ่งเกรงถึงกาลในเบื้องหน้า
ซึ่งอาจนำพารสขมของความทุกข์มาเยือนเหมือนที่เคยได้ลิ้มลองมาแล้ว

อดีตคือ สิ่งที่ผ่านไปแล้ว  ไม่สามารถแก้ไขให้ย้อนกลับคืนมาเพื่อให้เกิดแต่สิ่งดีตามใจปรารถนา
แต่เราสามารถนำสิ่งที่ผ่านมาเป็นบทเรียน และตั้งใจใหม่ที่จะสำรวมระวังในการกระทำกรรมทั้งมวล
ให้เป็นไปทางกุศลกรรม และไม่สร้างความทุกข์ความเดือดร้อนทั้งต่อตนเองและผู้อื่น
เราเรียนรู้วิชาประวัติศาสตร์เพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย หรือซ้ำรอยเดิมน้อยที่สุดค่ะ

ถ้าเราหวาดกลัวอดีตจนขังตัวเองอยู่ในที่เดิมแคบๆ เราจะพบแต่ความมืดมนหม่นหมอง
ถ้าไม่ก้าวเท้าเดินต่อไปข้างหน้า เราไม่มีโอกาสได้เห็นแสงทองของวันใหม่ในชีวิต
เพียงแต่การก้าวครั้งต่อไปของเรา ต้องเป็นก้าวที่ระมัดระวัง เพื่อให้พลาดน้อยที่สุดค่ะ

สิ่งใดที่เป็นสิ่งดีก็เปิดใจรับเอาไว้ แต่มองให้เห็นเป็นเรื่องธรรมดา ธรรมชาติ
ที่สิ่งดีนั้นย่อมมีการเปลี่ยนแปลงสภาพไปได้ตลอดเวลา
เฉกเช่นเดียวกับ สิ่งที่ไม่ดี ซึ่งเมื่อหมดเหตุปัจจัยก็ดับหายไปดุจเดียวกัน

เหรียญนั้นมีสองด้าน เช่นเดียวกับความรัก ที่จะต้องมีทั้งทุกข์และสุขปะปนคลุกเคล้าไปด้วยกัน
เพียงแต่เราจะมีสติคอยตั้งรับ มีศีลเป็นป้อมปราการป้องกัน ในยามที่เหรียญอีกด้านพลิก


ความรู้สึกดีที่มีให้กัน ไม่ใช่จะเกิดเฉพาะคนรัก
ยังมีความปรารถนาดี ไมตรีในฉันท์มิตรที่เราสามารถเปิดใจรับ

ความรักต้องอาศัยเวลาในการฟูมฟักค่ะ
ถ้ายังไม่แน่ใจว่าใช่ หรือเปล่า ก็วางจิตวางตนไว้ในขอบเขตของเพื่อน
ค่อยๆ ที่จะเีรียนรู้ซึ่งกันและกัน

บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!