แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
17 กุมภาพันธ์ 2019, 02:59 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ๕๘๐ สามีที่แต่งงานกันมา 10 ปี วันหนึ่งเดินเข้ามาบอกเราว่าเขาอาจจะเป็นเกย์  (อ่าน 5721 ครั้ง)
Jennifer Brown
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 2


« เมื่อ: 25 พฤษภาคม 2010, 19:42 »

เราคบกัน จากพื้นฐานครอบครัวที่แตกต่าง กัน ครอบครัวเราอบอุ่น แต่เขา ขาดความรัก เมื่อ แต่งงานกันไป จึงรู้สึกว่า นิสัยเราแตกต่างกันมาก เขาเป็นคนขี้โมโห หงุดหงิด แต่ก็ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง เราก็เป็นคนไม่หวาน นิสัยเหมือนผู้ชาย เขาบอกว่า เราทื่อ ๆ เราพูดจากันไม่เกิน 10 คำ ก็ทะเลาะกัน ที่ผ่านมาเราต้องเป็นฝ่ายง้อเขาอยู่ฝ่ายเดียว  ทำให้ ระยะระหว่างเราค่อยๆ ห่าง ออกไป รวมถึงเมื่อมีลูกแล้ว  2 คน เรากลับรู้สึกว่าความรักจากครอบครัวไม่เคยทำให้เขาอิ่ม เขาเฝ้าหาความรัก จากคนข้างนอก หาความรักจากคนอื่นในฐานะพ่อ    พ่อ-แม่ เขาเสียแล้ว และเขาไม่ได้ความรักจากพ่อ และ แม่ด้วย เขาเป็นคนเกลียดแม่ มันทำให้เรา-เขา ไม่รู้จะจัดการอย่างไรกันทั้ง 2 คน เราเลยออกนอกบ้านไปหาเพื่อน ส่วนเขาอยู่บ้าน เล่นเกมส์ ดูทีวี เราแทบไม่ได้เอาใจใส่เขาเลย ไม่ค่อยได้คุยกัน เมื่อมองย้อนกลับไป เรารู้สึกผิด เพียงแค่เราไม่อยากรู้สึกว่าเราไม่ใช่ที่ 1 ในใจเขา ลูกอาจจะไม่ใช่ ที่ 1 ในใจ เขา เขา เหมือน สต๊าฟ ความรู้สึกความเป็นเด็ก ที่ถูกพ่อ-แม่ ทิ้ง แม้ พ่อจะเลี้ยงดูดูด้วยเงินเท่านั้น อยากมีพ่อ อยากได้รับความรักจากพ่อ  ตลอดเวลาที่รู้จักกัน เขา มีความ ดี และเป็นคนพูดตรงมาก เขาเป็นผู้ชาย 100 %  และเราก็ ปฏิเสธ การมีอะไรกับเขา เท่ากับอายุลูกคนเล็ก คือ 3 ปี เราพยายาม หลบเลี่ยงเขาตลอดด้วย ความรู้สึก ตอนนั้นคือ เบื่อเขา  วันหนึ่ง มี ผู้ชาย รุ่นน้องคนหนึ่ง เข้ามาในชีวิตเขา เราก็ รู้จัก แต่เรารู้สึกได้ว่าทำไมเขา แคร์ คนนี้จัง และ ผู้ชายคนนั้น ภายนอกก็ดูปกติ มี แฟนแล้ว แต่เรารู้สึกว่า เขาเอาใจแฟนเรามาก และดู ชอบแฟนเรา เชื่อฟัง ยอมรับ แฟน เรา ทุกๆๆ อย่าง ที่ แฟนเราพูด เขาเอาไปปฏิบัติ เราเลยรู้สึกหึงหวง ผู้ชายคนนี้ จน เหมือนคนเป็นโรคซึมเศร้า มันทำให้รู้ว่าเขามีค่าแค่ไหน และเราก็ รักเขา มากด้วย  เราได้รับคำแนะนำ จากคนที่เขา นับถือเหมือน พ่อ ว่า ที่ ผ่าน มาเราเป็นคนที่ไม่ยอมรับเขาเอง มองว่าเขาแปลกกว่าคนอื่น เราไม่ฟังเขาคิดว่า ตัวเอง เก่ง  เราเลย ค่อยๆ ปรับตัว ฟัง คนมากขึ้น มาสนใจใน พุทธศาสนา ทั้งที่เป็นคนห่าง วัด หาหนังสือธรรมะ ต่างๆ มาอ่าน จนมาเจอ หนังสือ  " รักแท้มีจริง " ของ คุณ ดังตรณ
มันทำให้ความรู้สึกเราเปลี่ยนไป  หัดเข้าใจ ตัวเอง และ คนอื่น และ ลองเอา มาปฏิบัติ ความรู้ตัว ในชีวิตประจำวัน เราเริ่มรู้ตัว
เอง  ว่า ช่างโง่เขลาเบาปัญญาจริงๆๆ ฟังคนอื่นไม่เป็น  ร้องไห้อยู่เป็น ชั่วโมง จากนั้น บอกกับ ตัวเองว่า เราค้น พบ วิถีชีวิต ที่จะช่วยให้ครอบครัวเราเป็นสุขแล้ว  เราพยายามเอาใจ ฟังสามี แต่ดูเหมือน มันสายไปแล้ว ยิ่งเข้าใกล้ เขายิ่งผลักเราออกห่าง ไม่อยากคุย กับเรา ไม่ อยากมองหน้า พูดอะไรก็ ผิด  มอง แค่ ผู้ชายคนนั้น ที่เขาบอกเราว่า เขารักเหมือน น้องชาย  เหมือน เพื่อน ที่หามานาน ความคิด คล้ายกัน ยอมรับเขา ทุกอย่าง แต่เรารู้สึกว่าคนนั้น ไม่ได้รักเขาอย่างที่ควรจะเป็น  จากนั้น เรามี ปากเสียงกันบ่อยๆๆ เราง้อ เขามากๆ เพราะเรารู้สึกผิด และกลัวจะเสียเขาไป ระยะหลัง เขาคุยโทรศัพท์ กัน วันละ เป็น 10 ๆๆ ครั้ง เรายิ่งรู้สึก  แม่เราก็ว่าเขาแปลกไป หน้าดำ หมก มุ่น แต่จะออกไป พบคนนี้ คุยแต่กับคนนี้ ไม่สนใจลูก กลับบ้าน ก็อยู่แต่ในห้อง แต่ไปไหนกันแค่ ช่วง เวลา กลางวัน  เขาบอกเราว่า เขารู้สึก คนนี้ รักเขา เขาอยากให้ คนนี้ เป็น คนหนึ่งที่เข้า ออก บ้านเราได้ ยิ่ง เรา ต่อต้าน คนนี้ เขายิ่งโกรธและออกห่างเราไป   เราร้องไห้ทุกวัน เหมือน คนจะเป็นบ้า ต้องคอย สวดมนต์ ทุกวันให้ใจสงบ คนที่เป็นเหมือน พ่อ เขา ก็ คอย ช่วย เตือน แต่ ลึกๆ เขาก็ไม่ฟัง  วันหนึ่ง เขาเดินมาบอกเราว่า เขารู้สึกว่าเขาอาจจะเป็นเกย์ เขาร้องไห้ ตกใจ กับความรู้สึกที่เพิ่ง เกิดขึ้น เขาบอกว่าเขาไม่รู้เขาจะทำอย่างไร เขายังรักเรา และ ไม่อยากรู้สึกรัก ผู้ชายคนนั้น แบบนี้ เขาขอโทษ ที่ผ่านมา โกรธเรา คิดว่าเรา บ้ามากที่มา หึงหวง เขากับผู้ชาย คนนั้น  เราบอกว่า เรายอมรับได้ แค่ เขากลับมาหา เรา เรารู้ว่า ยังไม่มีอะไรเลยเถิด  ...เขาเข้าไปคุยกับผู้ชายคนนั้นว่าเขารู้สึกอย่างนี้ และบอกด้วยว่า  สารภาพกับเมีย แล้ว ว่ารู้สึกอย่างนี้ เลยอยากถามว่า ผู้ชายคนที่เขารักเหมือน น้องนั้น รู้สึกหรือ เป็นด้วยไหม  แต่ ผู้ชายคนนั้นปฏิเสธ โดยไม่ตกใจ แฟนเราก็ค่อยๆ ลำดับเรืองราว ว่า ผู้ชาย คนนี้ต้องเป็นเกย์ เพราะคอยเอาน้ำหอม เอาของมาให้แฟนเรากิน เอาใจ ทะเลาะกับเมียเขาเพื่อมาคุยโทรศัพท์กับแฟนเรา และรู้สึกอะไรมาก่อน เขา แน่ๆ เลยคาดคั้นถาม ว่า ต้องเป็นแน่ๆและบอกว่าสารภาพกับเราแล้ว เราก็รู้ พอผู้ชายคนนั้น รู้ว่า เรารู้  เขาตกใจ ขอเลิกคบกับเรา และ แฟนเรา จากนั้น แฟนเราพยามยาม ตัดใจ ไม่โกรธผู้ชายคนนั้น แต่ยัง รัก ผู้ชายคนนั้นอยู่  แต่ เฉพาะ กับผู้ชาย คนนี้ เท่านั้น  นอกนั้นก็ยังรู้สึกชอบ ผู้หญิงปกติ  เขาเลย สับสน ว่า จริงๆ เขาเป็นเกย์ หรอ  เราและ เขาทุกข์ ใจมาก พยายามทำบุญ เยียวยา บาดแผล ในใจกัน ไม่รู้จะคิดอ่าน ทำอย่างไรดี  เราไม่เคยรังเกียจเขาเลย  ไม่รู้ทำไม  มีแต่จะสงสาร  แต่ เขาซึม ชอบอยู่คนเดียว ยังรักและคิดถึงผู้ชายคนนั้น  เหมือนคนสับสน อกหัก ไม่รู้เราคิดไปเองรึปล่าว  ยังไม่กลับ มาเป็น ครอบครัว เหมือนเดิม เขายัง มี ส่ง message ข้อความ ดีๆ หากัน แต่ไม่เจอ หรือ คุยกันเฉพาะ เรื่อง งาน นานๆ ที เราอดที่จะหลุดปาก กระแหนะ กระ แหน เรื่องที่เขารักคนนี้ไม่ได้ โดย เขาบอกว่าเขารักเรา และ รักคนนี้เหมือนน้องจริงๆ แต่บางครั้งก็สับสน แต่ มัน ต้อง อาศัย การสร้างความ สัมพันธ์ใหม่ และ ตอนนี้ เขารู้ด้วยใจว่า ไม่มีใครรักเขา เท่า กับครอบครัวแล้ว  แต่ ความสัมพันธ์ ระหว่าง เรา ขึ้นๆๆ ลงๆๆ เขารู้จัก ผู้ชายคนนี้ มาได้  7 เดือน แล้ว และไม่เจอกันมาตั้งแต่ คุยกันเรื่องนี้  1 เดือนแล้ว ทุกข์ใจมากๆๆ พยายามปฏิบัติธรรมะอยู่ แต่ความรู้สึกมันเจ็บ ปวด อ้างว้าง มาก ทั้ง คู่...... ใครก็ได้ ช่วยทีคะ เพื่อครอบครัว และ ลูก ทั้ง 2 คน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2 มิถุนายน 2010, 22:50 โดย Aims » บันทึกการเข้า
mayrin
ผู้ดูแลกระดานสนทนา
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 201


« ตอบ #1 เมื่อ: 31 พฤษภาคม 2010, 17:05 »


ถ้าความสัมพันธ์ของคุณกับเขา "ไม่ขึ้นๆๆ ลงๆๆ"

คุณคือ ความมั่นคงหนักแน่นเหมือนแท่งหินที่ปักตรึงเป็นหลักให้เขายึดในยามซวนเซ สับสน
ไม่ใช่หนามแทงที่คอยทิ่มแทง กระแหนะกระแหน

คุณคือ แสงอาทิตย์อ่อนนุ่ม คือความอบอุ่นในอ้อมแขน ในยามที่เขาเหน็บหนาว ว้าเหว่
ไม่ใช่แสงกล้าที่เกินพอดี พร้อมกระหน่ำแผดเผาให้ไหม้เกรียม

คุณคือ ความเย็นชื่นใจของสายลมในยามที่เขาร้อนรนกระวนกระวาย
ไม่ใช่แท่งน้ำแข็งที่เย็นชาบาดลึกในยามที่มือเอื้อมสัมผัส

คุณจะเป็นที่รัก เป็นที่ปรารถนาเหนือกว่าร้อยหญิง หรือหนึ่งชายที่ทำให้เขาเอนเอียงในขณะนี้

สิ่งใดที่เป็นความมัวหมอง ขุ่นใจ ของให้ละเว้นแก่การกระทำ ตลอดจนการกล่าวถึง
เพราะถ้าเขาไม่รักคุณและลูกแล้ว เขาจะไม่รู้สึกผิดและเสียใจอย่างมากมาย
พยายามที่จะตัดขาดจากคนที่พึงใจ

หน้าที่ของเราคือเป็นหลักให้เขาเป็นที่พึ่งให้เขา คอยปลอบโยนและให้กำลังใจ
ทำแต่ในสิ่งที่ดีๆ ให้แก่กัน แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นจะเหมือนความฝัน ในเมื่อยามที่เรามีสติตื่นอย่างเต็มตัว
สามารถแยกแยะความจริงอันควรแก่การก้าวเดินต่อไป ออกจากฝันร้าย
ซึ่งจะลบเลือนไปตามกาลเวลา

บันทึกการเข้า
Jennifer Brown
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 2


« ตอบ #2 เมื่อ: 2 มิถุนายน 2010, 11:06 »

ขอบคุณ คุณ Mayrin มากคะ ที่ให้ความสว่างในจิตใจ ดิฉันได้นำไปปฏิบัติแล้ว....สถานการณ์ ภายในครอบครัว และ ความรู้สึกที่มีต่อกัน ดีขึ้นมาก..เรื่องเก่า หรือ คำพูดที่ไม่จำเป็น...จะพยายามไม่ให้ออกมา...ตามรู้..ตามดูใจ  อารมณ์ และ การเคลื่อนไหวของกาย..สงบมากเลยคะ..รวมทั้งคำแนะนำ และคำตอบในคำถามต่างๆ ก็เป็นประโยชน์ ต่อ ใจดวงนี้มาก

ขอบคุณจริงๆๆ คะ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!