แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
23 สิงหาคม 2019, 05:14 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: นิทานโทสะ ตอน ไม่หมด (กรรม) เพราะใจไม่จบ  (อ่าน 4834 ครั้ง)
star4life
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 642



« เมื่อ: 20 พฤษภาคม 2010, 11:05 »

ชาวพุทธเราเชื่อเรื่องกฎ แห่งกรรม โดยเฉพาะเรื่องกรรมเก่า

เวลาเจอเรื่องร้าย ๆ พวกเรามักบอกว่า นี่เป็นเพราะกรรมเก่าส่งผล ทำให้เราต้องมาเจอเรื่องแย่ ๆ ร้าย ๆ อย่างนี้ จนบางทีดูเหมือนตัว “กรรมเก่า” จะเป็นผู้ต้องหาในทุกคดีโดยไม่มีสิทธิยื่นคำร้อง ขออุทธรณ์ได้เลย

เคยสังเกตกันบ้างไหม เวลาวิบากร้ายส่งผล เราจะมีปฏิกิริยาตอบโต้อย่างไร...

ยอมรับ ผลของมันอย่างคนเชื่อมั่นในกรรมวิบาก แล้วยอมจบที่ใจตัวเอง ไม่คร่ำครวญ พิรี้พิไร ก่อเวรเพิ่ม
หรือ...มีโทสะ กล่าวโทษแต่กรรมเก่า คร่ำครวญ ไม่พอใจ และผูกเวร ก่อกรรมต่อโดยไม่รู้สึกตัว!

พี่ตุ้มแต่งงานมายี่สิบปี กับสามีที่เป็นข้าราชการเหมือนกันอยู่ที่ต่างจังหวัด สามีพี่ตุ้มเป็นคนประเภทครบสูตรความชั่ว...ทั้งกินเหล้า เจ้าชู้ ผลาญเงิน แถมยังอัตตาใหญ่ ถือว่าตัวดี ไม่เคยทำอะไรผิดเลย

พี่ตุ้มได้ชื่อว่าเป็น ผู้หญิงที่มีความอดทนสูง ทนสามีอย่างนี้มาได้หลายปีโดยไม่ปริปาก มาช่วงหลังความอดทนของพี่ตุ้มลดลง ประกอบกับสามีได้พัฒนาวีรกรรมเส้นทางสู่อบายได้ช่ำชองขึ้น (ชั่วกว่าเดิม...ว่างั้นเหอะ)

ทั้งคู่จึงทะเลาะเบาะแว้ง กันบ่อยครั้ง จนพี่ตุ้มประกาศขอหย่า แต่คุณสามีกลับไม่ยอม ทั้งที่เวลานั้นตัวเองก็มีผู้ช่วยภรรยา (เมียน้อยนั่นแหละ) เพิ่มมาอีกคนแล้ว

เขาบอกว่าจะหย่าทำไม ในเมื่อเขาไม่ได้คิดจริงจังกับผู้หญิงคนนั้น...ยังไงเสียพี่ตุ้มก็ยังเป็น ตัวจริงของแกอยู่ดี...(ฟังแล้วน่าภูมิใจมั้ยเนี่ย)

พอลูกชายพี่ตุ้มเข้าเรียน มหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ สามีแกก็หอบผ้าผ่อนไปอยู่กับเมียน้อย ปล่อยให้ “ตัว จริง” ต้องอยู่เฝ้าบ้าน เป็นผีเรือน...เอ๊ย แม่ศรีเรือน

ใครเห็นอย่างนั้นก็สงสาร เป็นห่วงพี่ตุ้มว่าจะลำบาก ผมกลับเห็นว่านี่คือโอกาสดีที่สุด ที่พี่ตุ้มจะได้เรียนธรรมะ ฝึกหัดภาวนา

ดีที่พี่ตุ้มมีใจโน้มเอียง มาในทางธรรมอยู่แล้ว พอผมส่งซีดีธรรมะและแนะนำให้พี่ตุ้มฝึกเจริญสติ หัดภาวนา แกจึงสนใจปฏิบัติ ด้วยเชื่อว่าเวลานี้ไม่มีที่พึ่งอื่นนอกจากพระธรรม

ช่วงเวลาเดือนสองเดือนที่ พี่ตุ้มได้ฟังเทศน์จากครูบาอาจารย์ที่ถูกตรงเป็นประจำ ประกอบกับฝึกเดินจงกรมตามรูปแบบ และผมโทรศัพท์ไปคุยเรื่องธรรมะ คอยกระตุ้นให้กำลังใจแกทุกสัปดาห์ จิตใจพี่ตุ้มค่อยมีหลักยึด มีความสุขมากขึ้น

แต่เหมือนกรรมเก่าแกยังไม่ หมดจริง ๆ พอชีวิตจะมีความสงบเย็นสักนิดหน่อย สามีก็กลับมาอยู่บ้าน บอกว่าจะเลิกกับเมียน้อย (จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้) พี่ตุ้มเลยไม่อาจภาวนาได้สะดวกอย่างเคย

ล่าสุดพี่ตุ้มโทรศัพท์มา คุยกับผมเรื่องสามีของเธอว่า...
“เฮ้อ...สงสัยกรรมเก่าของ พี่มันไม่ยอมหมดซะทีนะ”
“มีอะไรล่ะพี่ตุ้ม” ผมถาม

แล้วแกก็เล่าให้ฟังว่า คุณสามีกำลังจะทำเรื่องขอกู้เงินไปใช้ พี่ตุ้มรู้ว่า ถ้ามีเงินเขาก็คงกลับไปอยู่กับเมียน้อยอีก ที่กลับมานั้น สงสัยคงเงินหมดนั่นแหละ

ในระเบียบการกู้ยืมเงินของ ข้าราชการจำเป็นต้องให้ภรรยาเซ็นยินยอมด้วย พี่ตุ้มไม่คิดจะเซ็นให้...ใจจริงไม่ได้ต้องการรั้งสามีของเธอไว้หรอก

ความรัก ความหวงมันหมดจากใจไปนานแล้ว ที่ไม่อยากเซ็นก็เพราะเงินเดือนสามีแทบไม่เหลือ หากยังไปกู้เงินมาอีก เงินเดือนก็อาจติดลบ เป็นภาระให้พี่ตุ้มต้องเอาเงินตัวเองไปโปะอีก (เคยเจอเหตุการณ์อย่างนี้มาก่อนแล้ว)

“ถ้าไม่เซ็น ก็หย่ากัน” คุณสามีประกาศกร้าว เมื่อรู้ว่าพี่ตุ้มจะไม่เซ็นให้

ผมได้ยินพี่ตุ้มเล่ามาถึง ตรงนี้ก็แสนจะดีใจ คิดว่าพี่ตุ้มคงสมหวังเสียที ขอหย่ามาหลายครั้งแล้ว สามีก็ไม่ยอม คราวนี้เขาพูดเอง เวรกรรมยี่สิบปีจะได้จบสิ้นกันเสียที

“เรื่องอะไรพี่จะยอม หย่า” คำพูดของพี่ตุ้มทำเอาผมเหวอ ใจแป้วเลย “พี่ จะทรมานพวกมันไปอย่างนี้แหละ”

อ้าว...จะ ทรมานเขาน่ะ ลืมไปหรือเปล่าว่ากำลังทรมานตัวเองด้วย!

ได้ยินแล้วผมรู้สึก หดหู่...ที่พี่ตุ้มไม่ยอมหย่า ไม่ใช่เพราะรัก หรือหวง แต่เพราะโกรธ เกลียด อาฆาตแค้น

...เรื่องอะไรฉันจะปล่อย ให้พวกแกมีความสุข...
...ฉันจะทรมานแกแบบนี้แหละ จะทำไม...

เอ้า...ก็เพราะคิดอย่างนี้ ล่ะสิ ถึงต้องมาบ่นให้ฟัง
“ทำไมกรรมเก่าของพี่ไม่หมด สักที?”
โธ่...มันจะหมดได้ยังไงกันล่ะพี่...เล่นผูกเวรต่อกันแบบนี้
แล้ว “ไม่รู้ตัว” ด้วยนะ ว่ากำลังผูกเวร สร้างกรรมใหม่ยืดเวลาของวิบากออกไปอีก

พี่ตุ้มเคยบอกว่า...จะยอม ทนรับกรรม ใช้หนี้ให้หมดในชาตินี้ ไม่ผูกเวรต่อกันอีกแล้ว กรวดน้ำคว่ำขัน พบกันชาติเดียว...อโหสิ...จบกันชาตินี้ ชาติหน้าไม่ต้องเจอกันอีก

เฮ้อ...พูดยังไงก็พูดได้นะ พอถึงเวลาจริง ๆ เจอเรื่อง “วัดใจ” แค่นี้ ทำไมคิดผูกเวรกันต่อเล่า

บอกว่า “อโหสิ” ทำไมถึงยังโกรธแค้น อยากทรมานให้เขาเจ็บปวด
บอกว่าขอจบในชาตินี้...ทำไมถึงยังผูกเวรต่อ ด้วยพยาบาทอย่างนั้น

แถมยัง “ผูก เวร” ไปโดยไม่รู้สึกตัวเสียด้วย!

ที่บอกว่า “กรรม เก่า” ยังไม่หมดน่ะ...ก็เพราะพี่สร้าง “กรรมใหม่” มาต่อเชื้อให้มันเองนั่นแหละ

ไม่มี ใครเขาบังคับเลย...นอกจากโทสะมันบัญชา

ใจที่คิดพยาบาท อยากทำร้ายฝ่ายตรงข้าม ด้วยการไม่ยอมหย่า (ทั้งที่อีกฝ่ายเปิดโอกาส) มันก็คือการสร้างกรรมใหม่ มาต่อยอดกรรมเก่าอย่างเรียบร้อย เสร็จสมบูรณ์

เพราะจิตมีโทสะ ยามได้ยินเขาบอกว่า “ไม่เซ็นจะขอหย่า” ...ทำให้เกิดความพยาบาท อาฆาต เลยตั้งใจแก้แค้น ด้วยการดื้อ ไม่ยอมหย่า เพื่อทรมานพวกเขาทั้งสองคน

หากพี่ตุ้มตามดูจิตตนเอง ก็จะเห็นขั้นตอนมันดำเนินไปแบบนี้ จนกระทั่งเกิดการสร้างกรรมใหม่เรียบร้อย พอไม่รู้ว่าตนเองต่อกรรมเก่า ด้วยบาปใหม่ จึงมาคร่ำครวญให้ผมฟังนี่แหละ

เอาน่า...เมื่อเข้ามาสู่ เส้นทางการภาวนาแล้ว ก็ขอให้ถือเสียว่าผิดเป็นครู...ตามรู้ ตามดูกันต่อไป...

เจ้าตัวโทสะนี่ล่ะ เป็นกิเลสที่ทำให้เราสร้างบาปกรรมแรง ๆ ได้ง่ายที่สุด
ถ้าดูกิเลสตัวอื่นไม่เห็น ก็ขยันตามดูโทสะเข้าไว้...
จะหงุดหงิด รำคาญใจ โมโห กระทั่งอาละวาดโวยวาย รู้ทันตอนไหนก็ขอให้รู้เถอะ
เพราะมันคือกิเลสที่จะพาเราลงนรกง่าย ๆ
และพาเราสร้างกรรมใหม่ต่อยอดกรรมเก่าให้ยืดยาวอย่างที่ใครก็คาดไม่ถึง...


โดย ชลนิล
ที่มา http://www.dlitemag.com/index.php?option=com_content&view=article&id=132:2009-08-08-16-38-27&catid=40:lite-calm-down&Itemid=59
บันทึกการเข้า

คำสอนของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต   

สิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรทำความผูกพัน เพราะเป็นสิ่งที่ล่วงไปแล้วอย่างแท้จริง
แม้กระทำความผูกพันและหมายมั่นให้สิ่งนั้นกลับมาเป็นปัจจุบัน ก็เป็นไปไม่ได้
ผู้ทำความสำคัญมั่นหมายนั้นเป็นทุกข์แต่ผู้เดียว โดยความไม่สมหวังตลอดไป
อนาคตที่ยังมาไม่ถึงนั้น เป็นสิ่งไม่ควรไปยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน

อดีตปล่อยไว้ตามอดีต อนาคตปล่อยไว้ตามกาลของมัน
ปัจจุบันเท่านั้นจะสำเร็จประโยชน์ได้ เพราะอยู่ในฐานะที่ควรทำได้ ไม่สุดวิสัย

=====================================
แจ้งปัญหาการใช้งานต่างๆ ที่ star4life.com@gmail.com
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!