แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
23 สิงหาคม 2019, 05:10 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: นิทานโทสะ ตอน ป้ากับนก  (อ่าน 2820 ครั้ง)
star4life
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 642



« เมื่อ: 20 พฤษภาคม 2010, 10:59 »

ด้วยวัยของป้าตุ้ย ยังไม่ถึงขั้นเป็นหญิงชราถือไม้เท้าเดินท่อม ๆ นั่งเฝ้าบ้านเป็นยายแก่หนังเหนียวหรอกครับ ด้วยความที่เธอสูงวัยในระดับหนึ่ง และมีเด็ก ๆ เรียกขานเธอแบบนี้แล้ว ป้าจึงจำเป็นยอมรับสภาพวัยวุฒิของตน (อย่างจำใจหรือเปล่าไม่ทราบได้)

ป้าใช้ชีวิตแบบสาวโสด ทำอะไรด้วยตนเอง มีชีวิตเหมือนมนุษย์งาน มนุษย์เงินเดือนทั่วไป มีบ้านอยู่ มีรถขับ แต่ไม่ค่อยมีเวลาดูแลบ้าน ดูแลเรื่องจุกจิกในบ้านสักเท่าไหร่

และแล้ววันหนึ่ง ป้าก็มีเรื่องน่าฉุนเฉียวมาเล่าให้ฟังอย่างหงุดหงิด

“นี่น้า...รื้อรังนก นี่บาปมั้ย” ป้าเสียงเครียด
“แล้วมีคนมารื้อ บ้านป้าล่ะ บาปมั้ย” ผมตอบกวน ๆ

“กำลังหงุดหงิดนะ เว้ย อย่ากวน” ป้าเริ่มรังสีอำมหิตแล้ว
“อ้าว...มี เรื่องอะไรก็บอกมาสิ เล่นถามอ้อม ๆ ก็ตอบกวน ๆ แบบนี้แหละ”
“นก มันมาทำรังอยู่ในตู้จดหมายฉันน่ะสิ” ป้าเล่าเสียงเครียด

“อือ...เรื่องแค่ เนี้ยนะ” ผมไม่เข้าใจว่าทำไมป้าแกต้องฉุนเฉียวนักหนากับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้
“แค่นี้ที่ไหนยะ!” ป้าโวยวาย “พอมันมาทำ รังอยู่อย่างนี้ เวลาจดหมาย หนังสือพิมพ์เขามาส่ง ก็เสียบไม่ได้น่ะสิ”

โอ้โห...นี่นะเรื่องใหญ่ ของป้า
“ก็ให้เขาเสียบตามประตูบ้านก็ได้” ผมบอกง่าย ๆ ไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญ

“ไม่ได้ เดี๋ยวฝนตกก็เปียกหมดสิ” ป้าแกจริงจังนะนี่
“เออ...เออ แล้วป้าจะทำยังไง” ผมถามไปอย่างนั้นแหละ ไม่ได้อยากรู้ด้วยหรอก
“ก็นี่ไง ถึงได้โทรมาคุย มาปรึกษาอยู่นี่” ป้าใส่ปัญหาให้ผมทันที
“หา...เรื่อง แค่นี้คิดเองไม่ได้เหรอ?” ผมรำคาญนิด ๆ
“นี่! อุตส่าห์โทรมาแล้วก็ช่วยคิดหน่อยสิ เปลืองค่าโทรศัพท์นะยะ” ป้าเอาจริงแฮะ
“ก็ไปรื้อรังมันออกสิ...เดี๋ยวนกมันก็ไปหา ทำรังที่อื่นเองแหละ” ผมตอบง่าย ๆ
“อ้าว...ก็ บาปแย่สิ น้ายังบอกเองว่า ถ้ามีคนมารื้อบ้านฉันน่ะบาปมั้ย”
“เอ่อ...” ผมเถียงไม่ออก

“แล้วอีกอย่างนะ...” ป้าพูดต่อ เสียงอ่อยลง “ฉันเห็นมันมีไข่อยู่ในรังด้วย แสดงว่ามันมาอยู่ครบทั้งครอบครัวพ่อแม่ลูกเลยแหละ”
เฮ้อ...ฟัง แล้วดูท่าป้าแกคงทั้งโมโหนก แล้วก็สงสารตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้ด้วยแหละ

“งั้นปล่อยมันไว้ อย่างนั้นแล้วกัน” ผมขี้เกียจคิดแทน
“ไม่ ได้...แล้วพวกจดหมาย หนังสือพิมพ์ของฉันจะทำยังไงล่ะ” ป้าวนกลับมาจุดเดิมจนได้
“งั้นป้าก็ไปซื้อตู้จดหมายใบใหม่ มาใช้เสียเลยก็สิ้นเรื่อง ของเก่าก็ยกให้นกมันไปซะ” ผมบอกตัด รำคาญ
“หา!” ฟังเสียงอุทานแล้ว ผมคิดว่าป้าคงเสียดายตังค์
“เอาเหอะน่าป้า...ตู้จดหมายอัน ไม่กี่บาทหรอก ถือว่าทำบุญให้นกมันไป ปกติป้าก็ทำบุญที่โน่นที่นี่เป็นประจำอยู่แล้ว...ทำบุญกับนกก็ได้บุญเหมือน กันแหละ”
“เปล่า...” ป้าทำเสียงเอ๋อหน่อย ๆ “ฉันสงสัยตัวเองว่า...ทำไม เรื่องแค่นี้คิดเองไม่ได้วะ”

ผมหัวเราะก๊าก...เออ...ป้า แกก็ยอมรับตัวเองง่ายเหมือนกันนิ
ที่จริงก็ด้วยนิสัย ขี้หงุดหงิด ขี้โมโหง่ายของป้านั่นแหละ ที่ทำให้คิดเรื่องง่าย ๆ ไม่ออก พอเห็นนกมาทำรังในตู้จดหมาย เลยขัดใจ จิตมีโทสะ คิดอย่างเดียวว่าทำยังไงให้นกมันย้ายไปอยู่ที่อื่น

พอจิตมี โทสะ มันก็เลยไม่มีปัญญา...กระทั่งเรื่องง่าย ๆ ยังคิดไม่ออก
ครอบ ครัวนกหน้าบ้านคงเป็นครู สอนให้ป้ารู้จักธรรมะโดยไม่รู้ตัว...

ทุกวันนี้ถ้าใครผ่านหน้า บ้านป้า อย่าแปลกใจที่เห็นตู้จดหมายถึงสองใบ...ป้าตุ้ยไม่ได้เป็นดารา มีแฟนคลับอะไรเยอะแยะหรอกครับ

เพราะในตู้จดหมายใบหนึ่งจะมีเศษหญ้าของรังนกอัดแน่น ซึ่งมีนกรุ่นที่หนึ่ง รุ่นที่สองมาอาศัยอยู่แล้วก็เวียนจากไป...ส่วนอีกใบ...ยังปลอดภัยดี

ไม่รู้ว่านกทั้งหลายมันถูก โฉลกกับตู้จดหมายบ้านป้าหรืออย่างไร...หมดรุ่นนึง ก็ยังมีอีกรุ่นมาอยู่ หรือว่ามันรู้ว่าป้าคงไม่มีปัญญาเก็บค่าเช่ากันแน่

เอาเหอะ...ป้าแกคงไม่เดือด ร้อนเรื่องนกอีกแล้วล่ะ...เพราะประตูหน้าบ้าน ยังมีที่เหลือมากพอ ที่จะติดตู้จดหมายใบที่สาม ใบที่สี่ได้จ้า...


โดย ชลนิล
ที่มา http://www.dlitemag.com/index.php?option=com_content&view=article&catid=40%3Alite-calm-down&id=127%3A2009-08-08-16-20-49&Itemid=59
บันทึกการเข้า

คำสอนของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต   

สิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรทำความผูกพัน เพราะเป็นสิ่งที่ล่วงไปแล้วอย่างแท้จริง
แม้กระทำความผูกพันและหมายมั่นให้สิ่งนั้นกลับมาเป็นปัจจุบัน ก็เป็นไปไม่ได้
ผู้ทำความสำคัญมั่นหมายนั้นเป็นทุกข์แต่ผู้เดียว โดยความไม่สมหวังตลอดไป
อนาคตที่ยังมาไม่ถึงนั้น เป็นสิ่งไม่ควรไปยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน

อดีตปล่อยไว้ตามอดีต อนาคตปล่อยไว้ตามกาลของมัน
ปัจจุบันเท่านั้นจะสำเร็จประโยชน์ได้ เพราะอยู่ในฐานะที่ควรทำได้ ไม่สุดวิสัย

=====================================
แจ้งปัญหาการใช้งานต่างๆ ที่ star4life.com@gmail.com
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!