แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
17 กุมภาพันธ์ 2019, 03:01 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ๕๖๕ ฝังใจกับรักครั้งแรกมาก ผ่านมาสองปีแล้วยังไม่ลืม ทรมาณมากๆค่ะ  (อ่าน 4161 ครั้ง)
baconbim
ดาวดวงใหม่
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 1


« เมื่อ: 8 พฤษภาคม 2010, 21:34 »

สวัสดีค่ะ ดิฉันลองค้นดูแล้วไม่เจอคำถามนี้ในเวปเลยลองถามมาใหม่ดูค่ะ เลิกกับแฟนเก่าเมื่อสองปีที่แล้ว ค่อนข้างฉุกละหุกและใช้วิธีตัดใจไม่ติดต่อไปเลยแบบถาวร ซึ่งตั้งแต่เลิกมาก็เคยเจอกันครั้งสองครั้ง คุยกันครั้งนึง ตอนเลิกไม่ได้ทะเลาะอะไรกันใหญ่โตแต่เหมือนจะแทบไม่ได้เคลียร์อะไรกันเท่าไหร่ ดิฉันก็คิดว่าน่าจะโอเคแล้ว ปรากฏว่าปีนึงผ่านมา แฟนก็ดูจะทำใจได้แล้ว และมีแฟนใหม่ไป แต่ดิฉันกลับเป็นคนที่ทำใจไม่ได้ ทั้งๆที่เป็นคนขอเลิก และยังคงร้องให้ มีอาการซึมเศร้า กระทบกับการทำงานเป็นระยะๆมาจนถึงตอนนี้ก็นับได้สองปีแล้วค่ะ เหมือนสายใยที่พันไว้จะแน่นมาก ทำยังไงก็ไม่หาย ลองฟังธรรมะแ้ล้ว ทำบุญแล้ว หากิจกรรมอื่นทำก็ดีขึ้นแต่ก็เศร้าเป็นระยะๆค่ะ รู้สึีกว่าเสียเวลากับตรงนี้นานเกินไปแล้วและอยากดำเนินชีวิตต่อ แต่เหมือนมีเชือกสปริงคอยดึงกลับไปในอดีตอยู่เรื่อย บางช่วงก็ฝันเห็นแฟนเก่าเป็นระยะๆ นึกถึงตอนที่คบกันมาโดยตลอด มีคนเข้ามาบ้างแต่ก็ไม่ได้สนใจใครเลย ยังคงเห็นภาพแฟนเก่าซ้อนกับคนใหม่เสมอๆ ทุกข์ใจมากๆค่ะ ขอคำแนะนำด้วยค่ะ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 9 พฤษภาคม 2010, 12:00 โดย Aims » บันทึกการเข้า
Aims
คิดดี...พูดดี...ทำดี
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 587



« ตอบ #1 เมื่อ: 9 พฤษภาคม 2010, 12:03 »

ส่วนใหญ่รักครั้งแรกก็แบบนี้
เรื่องสายใยนี่ เราสร้างเองค่ะ
ถ้า...
เลิกคิดถึงเขา
เลิกพูดถึงเขา
เลิกเอาวัตถุ/รูปถ่าย/จดหมาย/อีเมล์ ฯลฯ ที่เกี่ยวข้องกับเขามาดู
เลิกเลิกคิดถึงอดีต (มันจบแล้ว)
เลิกคิดถึงอนาคต (มันยังมาไม่ถึง)

มันจะค่อยๆ เลือนไปค่ะ

และอ่านบทความในห้องร้าวรักด้วยนะคะ อันนี้ช่วยได้เยอะค่ะ

http://www.star4life.com/forum/index.php?board=9.0

โชคดีนะคะ
บันทึกการเข้า

นโม วิมุตฺตานํ นโม วิมุตฺติยา     
ขอนอบน้อมแด่ท่านผู้หลุดพ้นแล้ว
ขอนอบน้อมแด่วิมุตติธรรมของท่านผู้หลุดพ้นแล้ว


     

"...ชีวิตนี้น้อยนัก  แต่ชีวิตนี้สำคัญนัก
เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ  เป็นทางแยก
จะไปสูงไปต่ำ จะไปดีไปร้าย
เลือกได้ในชีวิตนี้เท่านั้น พึงสำนึกข้อนี้ให้จงดี
แล้วจงเลือกเถิด  เลือกให้ดีเถิด..."


จาก "ชีวิตนี้น้อยนัก"
พระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!