แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
23 สิงหาคม 2019, 05:10 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: นิทานโทสะ ตอนโทสะ – โทรศัพท์  (อ่าน 3382 ครั้ง)
star4life
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 642



« เมื่อ: 20 สิงหาคม 2009, 18:00 »

โต๊ะทำงานผมมีโทรศัพท์วางไว้ เป็นโทรศัพท์เครื่องเดียวในห้องทำงาน ที่ใคร ๆ มักมีธุระใช้มันบ่อย ๆ โดยเจ้าของโต๊ะไม่ค่อยได้ใช้งานมันนัก

โทรศัพท์ดังแต่ละครั้ง ผมจะมีหน้าที่รับสาย เป็นโอเปอเรเตอร์จำเป็น ที่น่าโมโหคือ โทรศัพท์ที่เข้ามาเก้าในสิบสาย จะไม่ใช่โทรศัพท์ถึงผม

ยิ่งกว่านั้น คนที่ถูกโทรหา ส่วนใหญ่มักไม่อยู่ที่ทำงาน

คำพูดซ้ำ ๆ ที่ผมต้องตอบชนิดเป็นแบบฟอร์มได้เลยก็คือ...
“ไม่อยู่ครับ”
“ไม่ทราบไปไหนครับ”
“ไม่ได้บอกไว้ครับ”

เจอโทรศัพท์แบบนี้บ่อยครั้งก็หงุดหงิด รำคาญใจ เกิดโทสะบ่อย  บางทีนั่งทำงานคนเดียวอย่างมีสมาธิ ก็ต้องสะดุ้งโหยง เมื่อโทรศัพท์แผดเสียงดังลั่น ต้องรับสายด้วยความโมโห

“ขอสายคุณ...หน่อย”
“ไม่อยู่ครับ” ขณะตอบคำแรก อารมณ์ก็ยังไม่หายขุ่น
“แล้วเขาไปไหน?”
“ไม่ทราบไปไหนครับ” เจอคำถามแข็ง ๆ เสียงตอบก็เริ่มแข็ง
“แล้วกลับเมื่อไหร่...รู้มั้ย”
“ไม่ทราบเหมือนกันครับว่าจะกลับเมื่อไหร่ ตอนไหน” เหอะ...ถ้าเปลวไฟมันแลบผ่านสายได้ ทางโน้นคงชักร้อนหูแล้วล่ะ

เท่านั้นยังธรรมดา ถ้าเจอคนโทรมาเป็นผู้หญิงช่างซัก เซ้าซี้ไม่เลิก หลังจากที่ผมตอบคำถามตามแบบฟอร์มจนหมดชุดแล้ว คุณเธอก็ยังถามโน้นนี่อีกยืดยาว ราวกับผมเป็นจำเลย ต้องมีคำตอบให้เธอจนได้ ไม่งั้นเธอจะไม่ยอมวางหู ก็มักโดนระเบิดแบบนี้...

“ไม่รู้เว้ย...ไม่ใช่เมียมันนี่หว่า!”
อืม...น้อยรายที่จะโดน แต่ไม่ใช่ว่าไม่เคยมี...

พอเริ่มภาวนาอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ผมก็สังเกตว่าการนั่งอยู่หน้าโทรศัพท์แบบนี้ สามารถใช้เป็นเครื่องมือภาวนาได้ดีเหมือนกัน

เหมาะกับชาวโทสะจริตอย่างผม...

การที่ถูกฝึกให้คอยสังเกต ตามดูจิตที่มีโทสะ กับจิตไม่มีโทสะ จนมันคุ้นเคย...สติเริ่มทำงานเอง ก็จะเห็นเจ้าตัวโทสะนี้ได้บ่อย แม้กระทั่งโทสะตัวเล็ก ๆ ก็ยังถูกสังเกตเห็นได้ ก่อนที่มันจะเติบโต

ผมสังเกตเห็นว่า ทันทีที่โทรศัพท์บนโต๊ะดัง สภาวะแรกที่เห็นคือความหงุดหงิด รำคาญ เมื่อสติเกิด เจ้าโทสะตัวน้อยก็ดับ ผมรับสายด้วยอารมณ์ปกติ

พอคนที่เราไม่ชอบโทรมา ความรำคาญใจก็เกิดขึ้นอีก สติก็ทำงานอีกครั้ง บางครั้งคนที่เราไม่ชอบพูดจาชวนให้โมโห สติตามไม่ทัน หลุดวาจาเจือโทสะออกไป ก็จะรู้ว่าปล่อยโทสะออกจากคอกไปแล้ว

การมองเห็นโทสะเป็นระยะแบบนี้ ไม่ใช่ว่าจะทำให้โทสะหายไป กลายเป็นคนดิบคนดีทันที โกรธใครไม่เป็น...แต่มันทำให้เราสามารถเห็นโทสะ “เป็นอื่น” ไม่ใช่เรา ได้ในบางขณะ

ความโกรธไม่ใช่เรา...มันเกิดเพราะมีเหตุ ดับลงเพราะหมดเหตุ

ใจรู้เท่าทันโทสะบ้าง...พอมันเกิดขึ้น สติก็ขยับตัว ทำงานเป็น...ถึงแม้หลายครั้งจะตามมันไม่ทัน หลุดวาจาร้อน ๆ ออกไปบ้าง สติก็ยังพอรั้งวาจาร้าย ๆ ชนิด “วีนแตก” อย่างที่เคยเป็นได้ (บางครั้งนะ)

สำหรับผม มีหลายครั้งที่มองไม่เห็นโทสะในใจ จนมันหลุดออกมาทางวาจา เป็นคำพูดที่เต็มไปด้วยความร้อนหู ร้อนใจออกมาแล้วค่อยรู้...ทำได้แค่เตือนตน...ต่อไปให้ระวังกว่าเดิม

โทรศัพท์บนโต๊ะทำงานยังเป็นเครื่องมือภาวนาของผมจนถึงทุกวันนี้

การตามดูโทสะแบบทันบ้าง ไม่ทันบ้างขณะเกิดเสียงโทรศัพท์ดังแบบนี้ นับเป็นการฝึกฝนในชีวิตประจำวันของคนขี้โมโหอย่างผมได้ดี...อยู่กับมัน...เรียนจากมัน

เพราะฉะนั้น ถ้าใครจะโทรศัพท์มาที่โต๊ะทำงานผมล่ะก็...เตรียมใจไว้หน่อยนะครับ...



โดย ชลนิล
ที่มา http://dungtrin.com/mag/?68.miscel
บันทึกการเข้า

คำสอนของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต   

สิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรทำความผูกพัน เพราะเป็นสิ่งที่ล่วงไปแล้วอย่างแท้จริง
แม้กระทำความผูกพันและหมายมั่นให้สิ่งนั้นกลับมาเป็นปัจจุบัน ก็เป็นไปไม่ได้
ผู้ทำความสำคัญมั่นหมายนั้นเป็นทุกข์แต่ผู้เดียว โดยความไม่สมหวังตลอดไป
อนาคตที่ยังมาไม่ถึงนั้น เป็นสิ่งไม่ควรไปยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน

อดีตปล่อยไว้ตามอดีต อนาคตปล่อยไว้ตามกาลของมัน
ปัจจุบันเท่านั้นจะสำเร็จประโยชน์ได้ เพราะอยู่ในฐานะที่ควรทำได้ ไม่สุดวิสัย

=====================================
แจ้งปัญหาการใช้งานต่างๆ ที่ star4life.com@gmail.com
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!