แสงดาวส่องทางสร้างความหวัง...แสงธรรมเป็นพลังสู่ความดี
11 เมษายน 2021, 10:17 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน คำถาม: ความป่วยไข้ ความตาย ความพร้อม  (อ่าน 7029 ครั้ง)
star4life
ผู้ดูแลระบบ
ดาวจรัสแสง
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

คำตอบ: 652



« เมื่อ: 3 กรกฎาคม 2009, 01:31 »

ช่วงนี้ผมไม่สบายครับ

ป่วยเป็นไข้หวัด แต่มั่นใจว่าไม่ทันสมัยขนาดไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่แน่ๆ
หลังๆมานี่ ผมไม่ค่อยได้ป่วยไข้อะไรมากนัก พอล้มหมอนนอนเสื่อขึ้นมา
จิตก็พาลไปฝันถึงเรื่องความตายเสียนี่

เมื่อคืน ผมฝันว่า ผมไปอยู่ในดินแดนที่ไหนสักที่ ไม่คุ้นตาเท่าไหร่
แล้วไปอยู่ในสถานะผู้ทำผิดอะไรสักอย่าง ที่จะต้องโดนประหาร

ในฝันผมไม่ได้อยากตาย แต่ก็ไม่ได้กลัว อันนี้ตรงกับชีวิตจริง
ผมนึกเสมอว่า ถ้าผมมีชีวิตอยู่ได้ถึงแค่วันนี้ ผมจะกลัวและเสียใจไหม
ได้คำตอบว่า ไม่กลัว ไม่เสียใจ แต่เสียดาย เพราะยังไม่สำเร็จโสดาบัน

ถ้าพูดแบบสำบัดสำนวนนิดหน่อย ก็พูดได้ว่า ไม่ว่าใครหน้าไหน
ต่างก็มีชีวิตอยู่ได้ถึงแค่ "วันนี้" เท่านั้นแหละ ฉะนั้น จะกลัวไปทำไม

ที่ไม่กลัว เพราะผมรู้ว่าจิตที่ฝึกเจริญสติมา คงพอจะช่วยตัวเองได้ในวินาทีสุดท้าย
อีกอย่าง ผมรู้ดีว่า ชีวิตเป็นของไม่แน่นอน ความตายเป็นของแน่นอน

เพิ่งฟังพระเทศน์มาเร็วๆนี้ ท่านบอกว่า โลกนี้เป็นโลกของการพลัดพราก
ไม่มีใครที่เกิดมาแล้วจะไม่เจอการพลัดพราก จากคนที่เรารัก ของที่เรารัก
แม้แต่ชีวิตและตัวเราเอง ที่เรารักและหวงแหนนักหนา เราก็ต้องพลัดพรากจากมันไปด้วย

พระท่านถึงบอกว่า โลกนี้มีแต่ของชั่วคราวนะ ไม่มีของจริงๆหรอก
ได้ยศ วันหนึ่ง ยศก็เสื่อม
ได้ลาภ วันหนึ่งก็เสื่อมลาภ
มีคนชื่นชมวันหนึ่ง ก็จะมีคนนินทา
ได้สุขมา วันหนึ่ง ก็จะมีทุกข์มาด้วยเช่นกัน

พูดแบบนี้ ไม่ได้ชวนให้หมดอาลัยตายอยากแต่อย่างใดนะครับ
ชีวิตก็ยังเป็นของมีค่า ในฐานะมนุษย์ที่มีจิตใจสูง และมีโอกาสสร้างประโยชน์ให้ตัวเอง และผู้อื่น

แต่พูดเพื่อชวนให้ทุกท่าน ดำรงชีวิตด้วยความไม่ประมาท
เห็นฟิตปั๋งอยู่ดีๆ มันจะเจ็บจะป่วย เราห้ามมันได้ที่ไหน
เห็นกันอยู่หลัดๆ ลมฟ้าอากาศจะคาบเราไปรับประทานเมื่อไหร่ ใครจะไปรู้

เมื่อคืนเห็นข่าวครูสอนดำน้ำ โดนกระแสน้ำพัดหายไปพร้อมลูกศิษย์ไหมครับ
ไม่ได้แปลว่าดำน้ำมาเก้าร้อยเก้าสิบครั้ง ครั้งที่เก้าร้อยเก้าสิบเอ็ด จะต้องปลอดภัยฉันใด
ก็ไม่ได้แปลว่ามีชีวิตมาสี่สิบปี ปีที่สี่สิบเอ็ด จะต้องไม่มีอะไรเกิดขึ้นฉันนั้น

มีชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท อยู่กับธรรมะ มีสติอยู่กับกายและจิตใจ
แล้วไม่ว่าอะไรจะเกิด ธรรมะจะไม่ทิ้งเรานะครับ

สุขสันต์วันที่ป่วยครับ


โดย aston27
ที่มา http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=aston27&date=12-05-2009&group=10&gblog=114
บันทึกการเข้า

คำสอนของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต   

สิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรทำความผูกพัน เพราะเป็นสิ่งที่ล่วงไปแล้วอย่างแท้จริง
แม้กระทำความผูกพันและหมายมั่นให้สิ่งนั้นกลับมาเป็นปัจจุบัน ก็เป็นไปไม่ได้
ผู้ทำความสำคัญมั่นหมายนั้นเป็นทุกข์แต่ผู้เดียว โดยความไม่สมหวังตลอดไป
อนาคตที่ยังมาไม่ถึงนั้น เป็นสิ่งไม่ควรไปยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน

อดีตปล่อยไว้ตามอดีต อนาคตปล่อยไว้ตามกาลของมัน
ปัจจุบันเท่านั้นจะสำเร็จประโยชน์ได้ เพราะอยู่ในฐานะที่ควรทำได้ ไม่สุดวิสัย

=====================================
แจ้งปัญหาการใช้งานต่างๆ ที่ star4life.com@gmail.com
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!